บทที่ 32 ทนเจ็บหน่อยนะ

“เอ๋...เอ่อ...ได้เพคะ” อามาร่ากลั้นยิ้ม เดินนำอ่างน้ำอุ่นไปวางที่ข้างเตียง “อย่าลืมทายาที่หลังของนางด้วยนะเพคะ”

“เรารู้แล้ว เจ้ามีอะไรก็ไปทำเถอะ”

“เพคะ”       

ถ้ามีคนบอกว่าคานันบอกว่าเป็นลูกชายของอามาร่าเขาก็จะเชื่อ เพราะนิสัยทั้งคู่คล้ายจนน่าจะเรียกว่าเหมือนก็ว่าได้ แต่ชายหนุ่มก็ถอนหายใจอย่างโล่งอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ