บทที่ 37 เราปล่อยเจ้าไปจากเราไม่ได้แล้ว

“ไม่ต้องกลัวนะ” 

เขากระซิบเมื่อรู้ว่าร่างกายของเธอพร้อมต้อนรับเขาแล้ว แต่เมื่อกดแก่นกายของตนเพื่อเป็นหนึ่งเดียวกับเธอ ร่างเล็กผวาเฮือกขึ้นกอดเขาแน่น เขายิ้มอย่างภูมิใจที่ได้รู้ว่าดินแดนลี้ลับในกายหญิงสาวเขาเป็นคนแรกที่บุกเข้ามาได้ 

“ราเฟย์...ราเฟย์” เธอเจ็บแต่เป็นความเจ็บปวดที่เต็มไปด้วยความสุขสมอย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ