บทที่ 56 รู้ใจ

“ฉันว่าเราเปลี่ยนที่กินกาแฟดีไหม”

ซาคีล อัล ดาเร ขยับตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก มือใหญ่ทาบที่อกซึ่งมีผ้าพันแผลพันคาดทับตัวของเขาราวกับมัมมี่ แต่ยิ่งเห็นบาดแผลก็อดโมโหไม่ได้และทุกครั้งที่ความโกรธแค้นเต้นริ้วในกระแสเลือดเขาจะต้องเจ็บปวดที่บาดแผลทุกครั้ง 

“ลุกขึ้นมาทำไมนะเลโอ เดี๋ยวแผลก็เปิดหรอก” จัสม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ