บทที่ 57 หนี

“ท่านซาคีลพวกเราถูกพวกโจรล้อมแล้ว พระองค์รีบเสด็จหนีก่อนเถิดพระเจ้าข้า!”

“หนี ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะพูดเช่นนี้กับข้านะซายาร์ด”

“อภัยให้กระหม่อมเถิด แต่เวลานี้จำเป็นต้องเสด็จหนี มิใช่เพื่อพระองค์เองแต่เพื่ออาเนียดาเรของเรา พระเจ้าข้า”

“ซายาร์ด”

“กระหม่อมจะยิงคุมกันพระองค์เอง รีบเสด็จเถิด” 

เปรี้ยง! เปรี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ