บทที่ 83 ร้าวระบม

ท้องฟ้าหลังพายุโหมกระหน่ำทิ้งร่องรอยเป็นท้องฟ้าที่แสนสดใส ดวงตาสีฟ้ากะพริบถี่ๆ ก่อนจะเพิ่งมองสิ่งที่อยู่รอบข้าง เนื้อกายเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มอุ่นทำให้จัสมินรู้ชัดว่าสิ่งทีเกิดขึ้น ไม่ใช่เพียงฝันไปเช่นที่เคยเป็นมา โดยเฉพาะผ้าปูที่นอนที่เปรอะเปื้อนคราบเลือดสีชมพูจางๆ 

‘เขาหายไปไหนหนะ’

จัสมินพึมพำกับตัว...