บทที่ 2 ลูกช่วยทำหน้าที่แทนพ่อกับแม่ต่อเถอะนะ
บนเนินเขาเตี้ยๆลูกหนึ่งมีผู้คนกำลังพากันทยอยเดินลงมา รถหลายคันที่จอดเรียงรายค่อยๆทยอยขับเคลื่อนออกไปจนเหลือเพียงคนกลุ่มเล็กกลุ่มหนึ่ง
"อาห่าว..อย่าเสียใจนักเลยขืนพี่สาวนายรู้ว่านายเป็นแบบนี้จะทำให้พี่สาวนายเป็นห่วงเอาได้"หลิวเฟยเป็นห่วงเด็กคนนี้
"ผมไม่เป็นไรครับพี่หลิวเฟย ผมต้องเข้มแข็งไม่ทำให้พี่เลียนฮวาเป็นห่วง"
ชายหนุ่มรับปากหญิงสาว ทุกคนทยอยกลับไปเหลือเพียงเขาคนเดียว วันนี้ก่อนฝังศพพี่สาวของเขา ทนายได้ทำการเปิดพินัยกรรม พี่สาวทำประกันชีวิตให้เขาเป็นจำนวนถึง10ล้านหยวน ซ่งเหลียนฮวาเป็นพนักงานดีเด่น และมีผลงานมากมาย ประธานหม่าเสียใจต่อการสูญเสียบุคคลากรเช่นนี้มาก และรู้ว่าเธอมีน้องชายคนเดียว จึงจ่ายค่าปลอบขวัญให้อีก10ล้าน แต่คนที่ไม่พอใจคือซ่งอู่ เขาเป็นน้องชายของพ่อเธอและต้องการที่ดินแปลงนึงในเมือง เนื่องจากเขาติดการพนัน เขาจึงคิดจะเอามันมาตลอด ใครจะคิดว่า ซ่งฮั่นเหลียงซึ่งเป็นพ่อของเขา และเป็นปู่ของหลานๆจะแอบ โอนทุกอย่างเป็นของสองพี่น้องนานแล้ว ซ่งเหลียนฮวาเองนอกจากเงินตัวเอง20ล้าน ทั้งหมดถูกถ่ายโอนทรัพย์สินทุกอย่างเป็นชื่อน้องชายเรียบร้อยมา1ปีแล้ว
ที่สำคัญกว่านั้นซ่งเหลียนฮวาได้ขายที่ดินของคุณปู่ให้เจียงหม่ากรุ๊ปไปแล้ว จึงเหลือเพียงบ้านไร่บนเขา ไร่คุณปู่มีประมาณ10ไร่ อยู่แถบยูนนานสงบเงียบและอุดมสมบูรณ์ไม่น้อย เงินที่ได้จากการขายที่ดินในเมืองมากถึง2,000ล้านหยวนเงินนั่นถูกแบ่งออกเป็นสามบัญชีและถูกระบุในพินัยกรรมยกให้ซ่งอวิ๋นห่าวทั้งหมด ซ่งอู่จึงโกรธมากจนกระทั่งไม่อยู่รอฝังศพหลายสาวด้วยซ้ำ นังเด็กนั่นวางแผนดีจริงๆ หรือว่ามันไปรู้อะไรบางอย่างมา
"พี่ครับ....ผมไม่มีพี่แล้วผมจะอยู่ต่อไปอย่างไร
วิญญาณของหญิงสาวลูบหัวชายหนุ่มที่กำลังสะอื้น เขาเสียใจแม้ว่าพี่สาวจะเตรียมทุกสิ่งให้เพื่ออนาคตของเขา แต่สิ่งที่เขาต้องการที่สุดก็คือพี่สาวของเขา ซ่งอวิ๋นห่าวรู้สึกถึงมือที่ลูบผมอยู่
"พี่ครับ..ใช่พี่ใช่ไหมพี่ให้ผมเห็นได้ไหม ถ้าพี่มาอยู่ตรงนี้จริงๆ"
ร่างเลือนลางจางๆค่อยปรากฏก่อนจะยิ้มให้คนตรงหน้า ชายหนุ่มสะอื้นวิ่งเข้ามากอดแต่เขาคว้าได้เพียงอากาศ ข้างๆพี่สาวปรากฏร่างเลือนลางอีกสามร่าง คือพ่อกับแม่และคุณปู่ ทุกคนยิ้มให้เขาพร้อมกับโบกมือลาก่อนจะเลือนหายไป ชายหนุ่มยิ้มตอบ พวกเขาหายไปแล้วจากไปตลอดกาล
พี่สาวเขาดูเหมือนว่าจะรู้อะไรบางอย่างมาจึงทำพินัยกรรมยกมรดกให้เขา ไม่เช่นนั้นหญิงสาวอายุเพียง29อนาคตกำลังสดใสเหตุใดจึงทำเรื่องยกมรดกและทำประกันชีวิตให้กับน้องชายกันทำไม ตอนนี้เขามีเงินและเขาต้องการรู้ความจริงเกี่ยวกับการตายของพี่สาว บางทีเรื่องการตายของพ่อกับแม่ด้วย
"พี่ครับ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ผมสัญญาจะใช้ชีวิตต่อไปให้ดี ผมไม่เชื่อว่านี่เป็นอุบัติเหตุ ผมต้องรู้ความจริงให้ได้ คุ้มครองผมด้วยนะครับ เสร็จเรื่องนี้ผมจะย้ายไปอยู่เมืองไทยกับคุณยายสักระยะ ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ"
ซ่งอวิ๋นห่าวเงยหน้ามองท้องฟ้า น้ำตาลูกผู้ชายไหลริน เขาจะไม่ปล่อยให้คนๆ นั้นมีชีวิตที่ดี ใครที่กล้าพรากพี่สาวของเขาไปมันสมควรต้องชดใช้
เมื่อร่ำลาซ่งอวิ๋นห่าวเรียบร้อยทั้งสี่คนก็จับมือกันเดินตามแสงสว่างเบื้องหน้าไปยังทางเดินเล็ก เดินอยู่อึดใจนึงทั้งสี่ก็มาโผล่ที่กระท่อมดินมุงด้วยหญ้าคาหลังหนึ่งสภาพกระท่อมผุพัง หลังคาทะลุ กำแพงดินมีหญ้าขึ้นแซม
ยามลมพัดปลิวต้นหญ้าก็แกว่งไกวตามสายลม บริเวณกระท่อมมีรั้วไม้ไผ่ทำแบบง่ายๆ แทบจะใช้กันสิ่งใดไม่ได้เลย มีเถาวัลย์ขึ้นเลื้อยพันเต็มไปหมด บริเวณในรั้วก็มีไม้เลื้อยสลับกับต้นไม้ใบหญ้าที่ขึ้นรก
กระท่อมหลังนี้อยู่ติดบริเวณตีนเขามีลำธารกว้างประมาณ10เมตรลึกประมาณ60-80เซน กั้นกลางระหว่างบ้านกับภูเขาอีกลูก ด้านหน้าประตูรั้วมีบึงบัวขนาดเกือบ600-700ไร่สุดลูกหูลูกตา บริเวณบ้านทั้งหมดน่าจะประมาณ300ตารางวา ซ่งเหลียนฮวาทำสีหน้างงๆ เหตุใดจึงมาโผล่ที่นี่กัน
"หลานรัก หนูลองไปสำรวจบริเวณภูเขากับบึงบัวที่นี่สักหน่อยเถอะ สิ่งใดอยู่ตรงไหน ใช้ประโยชน์อย่างไรจงอย่าลืม พยายามจดจำรายละเอียดทุกจุดที่ผ่านตา เส้นทางไหนไปทางใดจงตั้งใจสำรวจให้ถี่ถ้วน มันจะดีต่อหลานในอนาคต"ซ่งฮั่นเหลียงเอ่ยกับหลานสาว
แม้ว่าจะไม่เข้าใจที่คุณปู่สื่อสารมากนัก แต่เธอก็ยอมทำตาม เนื่องจากเป็นเพียงร่างวิญญาณการเคลื่อนที่จึงไม่เหน็ดเหนื่อย บนภูเขาทั้งสองล้วนมีแต่ของดี ภูเขาที่ติดกับกระท่อมมีความสมบูรณ์มากมาย ถ้าใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ก็คงจะมีความสุข เขาสวยน้ำใส ธรรมชาติจริงๆ สำรวจอยู่นานนึกขึ้นได้ว่าพ่อแม่และคุณปู่รออยู่จึงรีบกลับมา
"เหลียนฮวา...จากนี้ไปลูกช่วยทำหน้าที่แทนแม่กับพ่อได้หรือไม่"ซ่งเหวินเอ่ยกับบุตรสาว
"หน้าที่อะไรคะ?"ซ่งเหลียนฮวาไม่เข้าใจคำพูดคุณพ่อของเธอ
