บทที่ 10 EP.11 ถึงเวลา

ผับที่โด่งดังย่านกลางเมือง มีแสงสีพร้อมบาร์โดยบูธดีเจอยู่ข้างเวที

"พี่คะหนูขอไลน์หน่อยได้ไหม" เสียงใสเดินมาเกาะขอบบูธดีเจซึ่งแบล็คทำหน้าที่อยู่

"เอาไปทำไมครับ ถ้าอยากคุยก็มาหาบ่อยๆ สิ"

บนรถ

'อ๊างงง สะ เสียว อ๊า'

เสียงระส่ำครางดังลั่นรถเก๋ง สาวสวยเสียงสั่นเปลือยล่อนจ้อนกำลังขย่มโยกบนท่อนลำแกร่งของชายหนุ่มรูปหล่อ ซึ่งคงไม่พ้น แบล็ค เขาไม่สนว่าอีกฝ่ายจะชอบความรุนแรงที่มอบให้หรือเปล่า แต่แค่ใบหน้าหล่อเหลาก็สะกดใจหญิง

"เกือบไม่ทันนะ" เสียงเเบล็คพูดอย่างหอบเหนื่อย

"พี่รุนเเรงจังของหญิงจะพังไหม"

"ถ้ากลัวพังไม่ต้องเอาไลน์พี่ก็ไว้ได้นะ"

"เอาสิคะหญิงชอบห่วงพี่จังมันเสียวดี"

การกระเเทกรัวอย่างขีดสุดทำรถโยกสั่น

แบล็ครีบถอดถุงยางครอบท่อนออกชักรูดหนึ่งทีพุ่งน้ำสีขาวขุ่นละเลงทะลักเต็มใบหน้าสาวสวย

ทั้งคู่จัดแจงเสื้อผ้า แบล็คให้ไลน์ตามคำขอ

ในผับ โต๊ะมุม

"เฮ้ยยย! การงานไม่ทำนะไอ้สัด " เสียงเพื่อนในกลุ่มทักทันทีที่เห็นสภาพเสื้อเชิ้ตยับ "นอกเวลางานไปไหนมาครับ"

"เหนื่อยฉิบหาย จะไม่เอาก็เสียดาย!"

"ถามจริงนะไอ้แบล็ค..มึงเคยคิดจะคบใครจริงจังบ้างไหม"

"ไม่หรอก เสียรสชาติชีวิต ถ้าไม่คบใครจะได้เปลี่ยนกลิ่นใหม่บ่อยๆ ดีจะตาย"

"กูจะคอยดูนักล่าอย่างมึงระวังจะตกหลุมรักเหยื่อที่เเม่งเป็นไปไม่ได้ ฮ่าๆ"

ทั้งโต๊ะพากันขำส่วนแบล็คยักคิ้วพร้อมกระดกดื่มเหล้าแก้กระหายเหนื่อยหอบ เนื่องจากผับนี้เป็นของเพื่อนจึงทำอะไรตามใจได้สะดวกเช่นล่าเหยื่อทุกค่ำคืน

เช้าวันต่อมา ทุกคนมาเรียนตามปกติ ใกล้สอบซ่อมงานก็มากขึ้น มีแต่เเบล็คที่เกเรเที่ยวกลางคืนแทบทุกวัน

หลังเลิกเรียน

"ทำได้ไหมการบ้าน" แบล็คถามเจล

"ไม่ได้เลยยากฉิบหาย"

"เรารอลอกอีปริ่ม ฮ่าๆ"

"เป็นความคิดที่ดี"

เมื่อได้ยินปริมเดินมาแทรกทำหน้าดุแกล้ง "พวกมึงหัดทำเองบ้าง! อะไรก็รอแต่จะลอกกู"

"เอาน่าเเบ่งกันลอกสิอย่าใจแคบ!" เทลพูดเสริม

"วันนี้กูขอพักไม่แดกเหล้า กูเวียนหัวมากค่ะกับข้อสอบ" ริชชี่ทำหน้าเหนื่อยหน่าย

ทุกคนเเยกย้ายกันกลับบ้านทันทีเหลือเพียงเจลกับเเบล็คเช่นเคย

"เจลลี่วันนี้กูว่างเเล้วนะ" ชายหนุ่มตัวสูงเดินอ้อมมากระซิบ

"วันนี้...เลยเหรอ"

"วันนี้แหละจะได้จบๆ ขี้เกียจค้างคา เอาทีเดียวให้เสร็จ"

"อืมมมม"

ไม่ต้องเดาว่าทั้งคู่พูดถึงเรื่องไหน ก็เงินค้างบ่อนที่แบล็คหามาได้

ไม่รู้เพราะอะไรถึงยอมแลก หรือแค่เป็นผู้ชายรักสนุกจึงอยากลองเปิดบริสุทธิ์เพื่อนสนิทของตัวเอง

"ป๊าไปรับของในเมืองกลับพรุ่งนี้"

เเบล็คเดินนำพูดพร้อมเปิดประตูเข้าห้องตัวเองซึ่งอยู่ชั้นสามของบ้าน

ห้องนอนเเบล็ค

"เคยมาแต่ชั้นล่างไม่เคยขึ้นมาชั้นบนสูงเหมือนกันนะ" เจลลี่มองไปนอกระเบียง ลมโกรกพัดสบาย "ชื่อแบล็คห้องนอนก็สีดำ สงสัยชอบสีดำใช่ไหมเนี่ย"

"ใช่ สีดำมันดูดแดดตอนกลางวันแต่กลางคืนเจ้าของห้องมันชอบดูดอย่างอื่น"

"ทะลึ่ง!!"

"ดูดน้ำต่างหาก ใครกันแน่ทะลึ่ง ฮ่าๆ"

ห้องเเบล็คมีกระจกใสล้อมพร้อมม่านสีขาวปลิวไสว ระเบียงยื่นออกด้านข้างเล็กน้อย ด้านบนมองเห็นแต่ท้องฟ้าสวยงาม

"เจลลี่" เสียงเเบล็คแปรเปลี่ยนเป็นนิ่ง "ถึงเวลาจ่ายเงินสามแสนที่ให้ไปแล้วนะ"

เจลหันหลังมองตามเสียงเรียก เเบล็คถอดเสื้อช็อปโยนทิ้งไว้ในตะกร้าเหลือเพียงซิกซ์แพกแน่นหนาผิวขาวมีรอยสักดูเท่มาก

ตัวเล็กได้แต่ยืนอึ้งแม้จะเคยเห็นบ่อย แต่ครั้งนี้จู่ๆ หัวใจก็สั่นระรัวขึ้นมาซะงั้น

"จะให้กูถอดให้หรือมึงจะถอดเอง" เเบล็คถามเสียงย้ำ สายตามองเจลตั้งเเต่หัวจรดปลายเท้า

"ถะ ถอดเอง"

"ผู้หญิงที่ดูแต่งตัวเเรงแบบมึงไม่น่าเชื่อว่าจะยังซิงจริงๆ"

"ผู้หญิงแรดก็ไม่ได้ร่านเสมอไปนะ"

"อืมมม ไม่เถียง"

แคว่กกก

โอ๊ยยยย!

"ถอดแบบสโลว์โมชันเมื่อไหร่จะเสร็จ!"

น้ำเสียงเคร่งขรึมพูดหลังจากกระชากเสื้อนักศึกษาของเพื่อนจนกระดุมแทบจะหลุด

"บะ เบา หน่อยสิ" เจลร้องท้วง

"กล้าๆ หน่อยเถอะ! มึงไม่ได้เป็นคนเรียบร้อยสักหน่อย"

"ก็คนไม่เคยจะให้ทำไง!!"

"เดี๋ยวโดนกระแทกก็เคยเองนั่นแหละ!!"

หมับ

มือหนาคว้าท้ายทอยกระชากเข้าหา คนตัวสูงโน้มใบหน้าลงประกบจูบปาก เสียงน้ำลายแลกกลืนดัง อึกอัก มือน้อยผลักอกแกร่งตามญชาตญาณ แต่แรงขัดขืนไม่อาจต้านแรงปรารถนา

'นะ นี่มันอะไร!!'

ดวงตากลมโตเบิกโพลง เจลอุทานในใจยืนอึ้งพร้อมกับยืนเอามือปิดบังหน้าอกตัวเองที่กำลังเปลือยล้อนจ้อน

สายตาเหลือบเห็นท่อนลำยาวผงาดที่กางเกงเพิ่งโดนถอดออก

"ตกใจอันไหน..? ระหว่างท่อนที่โคตรใหญ่ยาว หรือ ว่าห่วงที่เจาะปลายหัวลำ"