บทที่ 8 EP.9 เจ็บแค่แป๊บเดียว

เจลพยายามดันตัวเเบล็คออกห่าง แต่เเรงของชายมีหรือจะต้านไหว ด้วยฤทธิ์เมาหรือแอลกอฮอล์ทำให้ฟุ้งซ่าน แบล็คผละถอยพลางพูดกระซิบบางอย่าง "มึงยังซิงอยู่สินะเจล"

"ทำไม? หรือเพราะว่าบ้านเป็นซ่องคิดว่าคงจะโดนเอามานับไม่ถ้วนเเล้วหรือไง"

"มองโลกในแง่ร้ายจังนะกูยังไม่ทันได้คิดอะไรเลย หึ"

"แต่ก็รู้สึกเหมือนที่คนอื่นรู้สึกใช่ไหมว่ากูมันแรดมันร่าน"

"เจล!!"

อื้อออออ

คล้ายอารมณ์ฟัดเหวี่ยงจะเตลิดไปไกล แต่เขากลับหยุดเสียงแจ้นนี้ได้เพียงแค่ประกบจูบปากเอาไว้

"ทำบ้าอะไร!!" ตัวเล็กกระเด้งลุกกึ่งนั่งดันตัวเเบล็คให้ออกห่าง "เมามากแล้วเรื้อนหรือไง"

"ครั้งแรกเธออยากเสียตัวแบบไหน..กับเจ้าชายในฝัน หรือกับใคร? แล้วรู้ไหมว่าทุกคนคิดว่ามึงไม่ซิง"

"ก็รู้เเล้วให้ทำไง"

"ต้องลองสิจะได้ตอบพวกบ้านั่นไปว่า เออ! เพราะถ้ามึงตอบว่าซิง พวกมันก็ว่ามึงตอแหล"

"พูดเหมือนอยากให้มีครั้งเเรกกับมึง?"

"สัญญาว่าจะเบาๆ ถ้าเจ็บจะเอาออกให้"

"เดี๋ยวววว!!"

เพราะเจลโดนมองด้วยสายตาเหยียดหยามว่าผู้หญิงแรงๆ มักจะไม่บริสุทธิ์ แต่เวลาตอบกลับไปว่ายังซิงก็เหมือนการตอแหล

เจลเองก็เบื่อที่ต้องตอบความจริงซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะสุดท้ายก็ถูกคนอื่นนินทาลับหลังอยู่ดี

นิสัยเจลคือเกลียดการโกหกจึงเลือกที่จะเงียบเวลาต้องพูดปดอะไรสักอย่าง

"ท..ที่นี่มันโล่งนะ กลางสะพานเดี๋ยวก็มีคนเห็นหรอก" เจลพูดพร้อมกับมองซ้ายขวา ความมึนเมาทำพวงแก้มแดงเเจ๋

"เราเคยอยู่ที่นี่จนตีสามออกจะบ่อย เคยเห็นใครผ่านไปมาบ้างไหม กว่าจะเข้าซอยมาอีกลึกฉิบหาย"

"บ้า! เราคงเมามากแล้ว ฮึกกก"

"บอกแล้วไงว่าจะเอาเบาๆ แต่อย่าดิ้นก็เเล้วกัน"

มือหนาเริ่มรุกราน จับบีบสองเต้าขย้ำ ลมหายใจฟึดฟัดพ่นกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งใส่กัน

"จะเจ็บมากไหม"

"เจ็บแค่แป๊บเดียว..เดี๋ยวก็เสียว"

กางเกงขาสั้นถูกแหวกออกข้าง มือหนาคุกคามอย่างชำนาญ ตอนนี้แบล็คเคลื่อนตัวมานอนราบจ่อใบหน้าตรงหว่างขา จับเข่าสองข้างของเจลชันตั้งเป็นฉาก ใช้นิ้วเเหวกกางเกงในจนเห็นกลีบแดงฉ่ำ

เรียวลิ้นยาวเลียตวัดไปมา ตัวเล็กผงกตัวใช้ศอกดันขนาบสองข้าง ศีรษะของเพื่อนชายกำลังสับโขกโยกลิ้นเลียรูจนเปียกฉ่ำ

"อ๊าาาย์ บะ เเบล็ค ยะ อย่านะ ตรงนั้นไม่ได้นะ!" แม้จะกล่าวห้ามแต่กลับพร่ำเสียงครางแผ่ว เจลหลับตาดิ้น "พอแล้ว อึก อ๊ะ"

"หลั่งน้ำเสียวออกมาเยอะจัง หึ ตรงนี้แหละ..โคตรจะสุดยอดเลย ซี๊ดส์"

"หยุดเถอะ ไม่ไหว อึกกกก"

"ก็เสร็จสิจะได้ไม่เจ็บมาก"

"งือออ อ๊ะ แบล็ค"

เขาไม่รับฟังยังลงละเลงลิ้นหยอกล้อกลีบงาม เม็ดคริสตัลโดนปลายลิ้นกวักปัดแกว่งจนทำให้เพื่อนสาวดิ้นพล่าน

ตืดดดด ตืดดด

"ฮะ ฮัลโหลไอ้พี่โจ!!"

เสียงโทรศัพท์ขัดจังหวะ เจลรีบกดรับสายปรากฏว่าเป็นพี่ชาย

บ่อนเสี่ยเเดง

ทุกอย่างยุติแค่นั้น แบล็คขับมอเตอร์ไซค์คันใหญ่มาส่งเจลก่อนจะกลับบ้านไป ภายในบ่อนมีพี่ชายรออยู่จึงคิดว่าไม่เป็นไร

"กูบอกเเล้วไงว่ารอน้องกูมาก่อน!! หูหนวกหรือไง " เสียงชายที่พูดเถียงกับพนักงานบ่อน

"ไอ้พี่โจอะไรอีกเนี่ย"

"อีเจลมึงไปหาเงินมาให้กูสามเเสนกูเล่นเสีย"

"นี่พี่จะบ้าหรือไง!! จะไปหาที่ไหนให้ อีกอย่างเเม่ก็คงไม่มีหรอก"

"แต่ต้องหาให้ได้ไง"

สองพี่น้องโต้เถียงกันสักพักเจ้าของบ่อนก็เดินลงมาจากบันได พูดเหยียด "เปิดซ่องทำไมถึงไม่มีเงินแสนหรือกะหรี่เดี๋ยวนี้ขายไม่แพง"

"ทยอยให้ได้ไหมเงินตั้งสามแสน ใครจะหาทัน" เจลรีบโต้ตอบ "อีกอย่างแถวนี้ใครก็รู้ว่าบ่อนเฮียโกง"

"ปากดีนะอีเจล!! กูให้เวลาสามวัน ถ้าหามาคืนไม่ได้กูมีแค่สองทางเลือก ให้พี่มึงตายกับเอาตัวมึงมาขัดดอกเลื่อนหนี้ออกไปก่อน"

"ฝันไปเถอะไอ้แก่"

"เดี๋ยวมึงก็รู้ว่ากูคนจริง"

เสี่ยแดง ผู้หมายตาเจลมาตั้งแต่เด็ก ใบหน้ากามจ้องมองด้วยท่าทีหื่นกระหายแต่เจลเองก็จ้องกลับอย่างไม่พอใจ

ซ่องหลีบุบ

"กูไม่รับผิบชอบนะ!! แค่ส่งอีเจลลี่เรียนกูก็ไม่มีห่าไรเหลือเเล้ว ยิ่งช่วงนี้สาวเเม่งลาออกไปหาซ่องที่ดีๆ กันหมด" เมื่อรับรู้เเม่ด่ากราด "มึงหาไปคืนบ่อนเองเลยนะไอ้โจ"

"อีเจล! ช่วยกูหน่อยกูไม่อยากตาย" พี่ชายที่ไม่ชอบหน้าจับแขนน้องสาวเขย่าแรง "กูเคยป้อนกล้วยมึงนะตอนเด็กๆ"

"เออออ ไม่ต้องมาทวงบุญคุณ พูดเหมือนพี่คลอดฉันมา"

"มึงมันใจถึงพึ่งได้จริงๆ น้องรัก"

"ก่อนหน้าด่ากูยับเลยนะไอ้พี่โจ"

แม้โจจะเป็นพี่ชายที่ไม่ดีเท่าไหร่แต่ตอนเด็กโจก็คอยดูแลเจลในฐานะพี่ชายมาโดยตลอด สองพี่น้องถกเถียงกันทุกวันแต่ลึกๆ ก็ผูกพัน

เช้าต่อมา วิทยาลัยเทคนิค SS

"เมื่อคืนกูเมายับเลยตื่นมาโคตรปวดหัว" ริชชี่บ่นพลางหมุนคอช่วงบ่า

"แล้วทำไมกูไลน์เข้ากลุ่มไม่ตอบกันหายไปไหนทั้งไอ้แบล็คทั้งเจลลี่" เทลพูดแทรก

"คือออ.." เจลกำลังจะตอบแต่แบล็คโต้กลับก่อน "กูง่วงพอไปส่งเจลแม่งก็เพลียหลับไปเลย"

ปึกกกก!

"ทำงานจ้าพวกขี้เมา!!"

ท่าทางพิรุจของเจลเมื่อนึกถึงเหตุการณ์วาบหวาม ดีที่ปริมถือหนังสือมาเเจกพร้อมสั่งให้ทำรายงาน

ห้องน้ำ

'บ้าจริงอีเจล! ยังไม่ได้เสียตัวให้มันสักหน่อยมึงจะอายทำไม!'

เสียงพึมพำของเจลเมื่อมองกระจกแต่กลับสะท้อนภาพเมื่อคืน กว่าจะสลัดออกจากความคิดก็ใช้เวลาหลายนาที

"มาทำไม!!" กำลังเดินออกไปเจลสะดุ้งโหยงเมื่อแบล็คสวนทาง

"นี่ห้องน้ำกูมาเเดกข้าวมั้ง..เป็นไรเนี่ย"

"ปะ เปล่า ไม่ได้เป็น"

"เรื่องเมื่อคืนอย่าคิดมานะเว้ยยย กูแค่เมา"

สรุปมีแค่เจลที่คิดไปเองคนเดียว แบล็คเลิกคิ้วให้พูดด้วยน้ำเสียงเรียบก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำชาย เสียงสะท้อนก้องดังแทรกความรู้สึกของเจลขึ้นมา 'เชี่ย ทำไมใจมันสั่นมันเต้นขนาดนี้นะ กะ ก็แค่เพื่อน'