บทที่ 144 ทารกที่ถูกทอดทิ้ง

มุมมองของซาร่าห์

ฉันเผชิญหน้ากับจูเลียในห้องรับแขกของบ้านไม้สักหลังเก่า

ความเงียบงันปกคลุมจนน่าอึดอัด ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นบทสนทนากับเธออย่างไร ใจจริงอยากจะรีบพาตัวเองออกไปจากบรรยากาศที่ชวนให้หายใจไม่ออกนี้ให้เร็วที่สุด

แต่แล้วความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามา ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว บางทีฉันอาจจะได้เบาะแสอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ