บทที่ 40 40

มัสยาจ้องตาโมกข์ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ไม่ใช่ว่าเธอไม่พอใจเขา เพียงแต่มันรู้สึกเหนื่อย เหนื่อยที่ต้องอยู่ใกล้คนมีทัศนคติด้านลบอย่างเขา เหนื่อยที่ต้องเจอคนเสแสร้งอย่างปาลิดา

แค่รับมือกับโมกข์คนเดียวมันก็มากเกินพอ

“ว่าน!” ชายหนุ่มขบกรามแน่นเมื่อยังไม่ได้คำตอบจากหญิงสาว “อย่าเรื่องเยอะ”

เจ้าของชื่อยกยิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ