บทที่ 48 48

“ขอบคุณสำหรับอาหารอร่อยๆ ครับ” ธีรพัทธิ์ถึงกับนั่งเอนหลัง มือก็ลูบหน้าท้องไปในตัว “ถ้าพี่ได้กินฝีมือว่านทุกวันแบบนี้คงดีไม่น้อย”

“ได้นะคะ” มัสยาบอกยิ้มๆ

“ล้อพี่เล่นเปล่าเนี่ย” ชายหนุ่มว่าเสียงสูง แอบชำเลืองมองไอ้คนที่นั่งเงียบมาสักพัก หากธีรพัทธิ์ไม่ได้ตาฝาดเขาเห็นหัวคิ้วมันกระตุก

“ไปกินที่ร้านว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ