บทที่ 1 แต่งเมียแลกเงิน

แผ่นเอกสารสีขาวถูกปล่อยทิ้งลงบนโต๊ะตรงหน้าเหมือนกับว่า คนที่เพิ่งหยิบมันขึ้นมาอ่านจะไม่ได้ให้ความสนใจเนื้อหาสำคัญที่อยู่บนกระดาษสักเท่าไหร่นัก แต่แน่นอนว่าคนที่คร่ำหวอดในการทำธุรกิจใต้ดินอย่างเขา เพียงแค่มองตัวอักษรบนนั้นปราดเดียวก็รู้เรื่องแล้ว

โกสินทร์ อิษรสรรค์ หรือ เฮียกอล์ฟ ชายหนุ่มเจ้าของ G Paradise ไนต์คลับ อายุ 36 ปี เขาคือคนที่ในวงการธุรกิจสีเทาต่างเรียกว่ามาเฟีย ทั้งที่เจ้าตัวไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นมาเฟีย เขาก็แค่ชายหนุ่มที่รักในการทำธุรกิจและมีผลกำไรงาม โดยไม่สนวิธีที่จะทำให้ธุรกิจของเขาก้าวขึ้นมาอยู่อันดับต้น ๆ ของวงการมืด

“ท่านผบ.กำลังขายลูกสาวให้ผมงั้นเหรอครับ”

โกสินทร์เห็นชัดเจนว่าในเอกสารนี้มีข้อตกลงระบุเอาไว้ หากเขายินดีแต่งงานกับบุตรสาวของท่านผบ.ตร. หรือ ท่านเพ็ญศักดิ์ เขาจะได้รับเงินก้อนใหญ่โดยที่ไม่ต้องมีเงินสินสอดใด ๆ และสามารถเปิดเส้นทางค้าขายที่ชายแดนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้ อยากขายอะไรก็ขาย จะขาวจะดำก็ทำไป ท่านเพ็ญศักดิ์จะเปิดทางให้ทุกอย่างด้วยข้อตกลงเดียวคือ จดทะเบียนสมรสกับลูกสาวคนเล็ก ที่เป็นลูกสาวเพียงคนเดียว

“ขายเขยอะไรโกสินทร์ ฉันก็แค่อยากให้นังลูกคนนี้มีผัวสักที และฉันก็รู้จักแกมานาน ก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าเรามันก็ไม่ต่างจากคนกันเอง ฉันเสียเงินให้ซ่องของแกไปตั้งเท่าไหร่ และก็รู้ว่าแกจะเลี้ยงลูกสาวคนเดียวของฉันได้”

เพ็ญศักดิ์พูดไปด้วยก็ยกแก้วบรั่นดีรสเลิศขึ้นดื่ม อีกหนึ่งเรื่องที่เขาพอใจให้ตัวโกสินทร์คือมันจะมีของดี ๆ มาประเคนให้เขาเสมอ ก็แน่ล่ะ น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า เขามีอำนาจ โกสินทร์มีสิ่งรื่นเริงคอยบริการให้กับเขาทุกเมื่อ

แต่ก็มีหลายเรื่องที่เพ็ญศักดิ์ไม่ชอบในตัวเจ้าของไนต์คลับคนนี้ โกสินทร์มีความทะเยอทะยานเกินตัว มีมุมมืดที่น่ากลัวแม้แต่คนมีอำนาจอย่างเขาก็ต้องคอยระวังหลัง คนที่ไม่เคยคิดก้มหัวให้ใคร ไม่เคยกลัวตาย แต่ก็สามารถมอบความตายให้คนอื่นง่าย ๆ คนอย่างโกสินทร์คือคนจำพวกที่เพ็ญศักดิ์อยากปราบให้สิ้น

มันคือหน้าที่ แต่เผอิญว่าไอ้นี่มันหาความสำราญให้กับเขาได้เป็นอย่างดี และมันก็รูดซิปปากเก่งกว่าใคร ต่อให้จะเกลียดคนแบบโกสินทร์มากแค่ไหน แต่ถ้าเลี้ยงให้ดีก็ไม่เสียหายแถมยังหาประโยชน์จากมันได้อีกนาน

“หึ ท่านคงทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับเมียเก่าของผม ท่านรู้ใช่ไหมว่าผมไม่ใช่ผู้ชายแสนดี”

ความรักครั้งก่อนทำให้โกสินทร์เจ็บปวดมาก แต่เขาก็เป็นคนที่รักตัวเองมากกว่า เพราะฉะนั้น หากกล้าทำให้เขาเจ็บ กล้าทรยศกัน จุดจบคือตาย

“ก็รู้ แต่นั่นมันเมียเก่าของแก และตายห่าไปแล้ว แต่ลูกของฉันไม่เหมือนกัน แต่ง ๆ ไปแกก็จะรักเอง”

โกสินทร์ไม่ตอบอะไร เขาทำเพียงยิ้มบาง ๆ เท่านั้น จะเห็นด้วยก็ไม่เชิง จะปฏิเสธก็ไม่ใช่ ตอนนี้เขากำลังมองคนมีอำนาจตรงหน้าให้ทะลุมากกว่า ว่าจุดประสงค์คืออะไรกันแน่ และดูเหมือนเรื่องนี้คนที่ได้ประโยชน์มากที่สุดคือเพ็ญศักดิ์

ได้เขี่ยลูกชังออกจากบ้าน

ได้มีข้อต่อรองกับเขาในอนาคต

“แล้วถ้าผมไม่รักลูกของท่านล่ะ ถ้าดูแลไม่ดีอย่างที่ท่านคาดหวัง” และโกสินทร์มั่นใจว่าเพ็ญศักดิ์ไม่ได้คาดหวังให้เขาดูแลลูกสาวคนนี้อะไรนัก นั่งมองจากตรงนี้ก็ดูออกว่าเพ็ญศักดิ์ไม่ได้รักลูกสาวคนนี้เลย แต่ไม่รู้ทำไม และไม่ได้อยากรู้

“ก็ แล้วแต่แกเลย มันเป็นสิทธิ์ของแก”

“หึ” โกสินทร์ครางเสียงในลำคอ และก็ยิ่งมั่นใจว่าเขาเข้าใจถูกแล้ว

ลูกสาวที่พ่อไม่รัก แต่ก็ดี ในเมื่อคนเป็นพ่อแท้ ๆ ยังไม่รัก เขาก็ไม่จำเป็นต้องรัก ความรักมันตายไปนานแล้ว

“ตกลงครับ ผมรับข้อเสนอนี้ของท่าน”

คำตอบของโกสินทร์ทำให้ท่านผบ.ตร.ผู้ยิ่งใหญ่พอใจจนเก็บอาการไม่อยู่ และคำตอบนี้ก็เป็นสิ่งที่โกสินทร์ตัดสินใจตั้งแต่วินาทีแรกที่อ่านข้อตกลงแล้ว เขาได้ประโยชน์ไม่น้อยกับแค่แต่งงาน และก็ไม่ใช่ปัญหาหากรำคาญก็แค่จัดการให้ผู้หญิงคนนั้นหายไป ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากเลย ขนาดผู้หญิงที่เขาเคยให้หัวใจไปเขายังจัดการได้ง่าย ๆ แล้วนับประสาอะไรกับคนที่ไม่เคยรัก

“ดีมาก ดีมาก ๆ คุยกันง่ายแบบนี้เราก็จะได้อยู่กันยาว ๆ เดี๋ยวฉันจะให้คนแจ้งวันจดทะเบียนสมรสมาอีกที ไอ้ลูกเขย”

ลูกเขย เหอะ คำนี้วนกลับเข้ามาในชีวิตของโกสินทร์อีกครั้งอย่างไม่เต็มใจรับสักเท่าไหร่นัก แต่เอาเถอะ น้อยคนนะที่จะได้มีพ่อตาเป็นถึงท่านผบ.ตร. จะเรียกว่าบุญหล่นทับหรือกรรมทำงาน อันนี้ก็คงต้องรอดูกันต่อไป

“เท่าที่ผมไปสืบมา ว่าที่เมียใหม่เฮียพึ่งจะอายุ 22 เองนะครับ”

โกสินทร์นั่งฟังอยู่เงียบ ๆ ที่เบาะหลังขณะใช้สายตามองไปยังหญิงสาวตัวเล็ก ๆ ที่กำลังเดินเข้าไปในซอยแคบ ๆ ดูเหมือนเธอจะใช้เส้นทางนี้ในการเดินกลับเข้าบ้านเป็นประจำ

‘เป็นถึงลูกสาวผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ผู้ที่มีอำนาจสูง แต่ลูกสาวกลับใช้ชีวิตเรียบ ๆ ราวกับตนเองไม่ใช่ลูกคนหนู หึ สมกับเป็นลูกที่ไม่ถูกรักจริง ๆ’

“กูต้องดีใจไหมที่ได้เมียเด็ก”