บทที่ 18 บทที่ 12 ทุกคน...ล้วนมีอดีต

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้า ทาบทอผ่านเส้นใยผ้าม่านเข้ามาลูบไล้เปลือกตาของหญิงสาว อากาศเย็นๆ ตอนเช้าสัมผัสผิวกาย ทำให้ร่างบอบบางนอนซุกหน้าเข้าไปในผ้าห่มนวมอันอบอุ่นอย่างแสนขี้เกียจ เสียงนกตัวเล็กๆ ร้องขับขานประสานเสียงกันในเวลานี้เหมือนพวกมันกำลังประชุมสภานกน้อยๆ ว่าเช้านี้พวกมันจะบินไปหาอาหารที่ไหนดี จะเจออ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ