บทที่ 32 ข้ามเส้นความกลัว

ปาลินผละริมฝีปากออกห่างอย่างประหม่า ดวงตาคู่สวยลืมตาขึ้นช้าๆ “แย่มากไหมคะ”

เขาปรือตาที่ฉ่ำปรือไปด้วยแรงปรารถนาขึ้นมองเธอ 

“ใครบอกว่าแย่”

“ก็คุณเงียบ”

“ที่ฉันเงียบ... เพราะฉันกำลังใช้ความอดทนอย่างหนักต่างหากล่ะพาย”

คำตอบที่ตรงไปตรงมาบวกกับสายตาหิวกระหาย ทำเอาใบหน้าของปาลินร้อนวาบราวกับถูกไฟลาม 

“ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ