บทที่ 72 ฝากด้วยแล้วกัน

แม็คเดินถือกล่องข้าวสองกล่องตรงเข้ามาในโรงรถ ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อเห็นสภาพเพื่อนสนิทที่เอาแต่ทำตัวเป็นเครื่องจักรไร้วิญญาณ

"ไอ้เตอร์... มึงหยุดมือแล้วลุกมาแดกข้าวเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย มึงเอาแต่ซ่อมรถคันนี้มาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ"

ไม่มีเสียงตอบรับจากคนใต้ท้องรถ มีเพียงเสียงประแจกระทบชิ้นส่วนโลห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ