บทที่ 125 ปล่อยฉันไปได้ไหม?

ในที่สุด เขาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนคนจนตรอกที่ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว

“ได้ ดาริน ในเมื่อไม่ว่ายังไงคุณก็ไม่ยอมคืนดีกับผม แถมยังเกลียดผมขนาดนี้ งั้นคุณก็ควรจะพิสูจน์ให้ผมเห็นสิว่าคุณตัดใจจากผมได้แล้วจริง ๆ มีแต่คุณพิสูจน์ให้เห็น ผมถึงจะเชื่อ” แวนซ์จ้องมองเข้าไปในดวงตาของดารินและพูดออก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ