บทที่ 13

เฮนรี่

ผมยืนบื้อเป็นไอ้งั่งอยู่ที่นั่น ก้มมองเขาด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

นี่เขาพูดจริงดิ? เขายังไม่ได้ชิมไอ้กาแฟบ้านี่เลยด้วยซ้ำ ไม่สิ ไอ้แก้วเวรนี่ยังไม่ทันได้แตะโต๊ะเขาเลยต่างหาก

"บอสครับ..."

"ฉันบอกให้ไปชงมาใหม่ โจนส์" เขาเอ่ยเสียงเรียบ น้ำเสียงแข็งกร้าวและเย็นชาจนไม่เปิดโอกาสใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ