บทที่ 154

เฮนรี

ผมนั่งอยู่หลังโต๊ะ ทำงานของตัวเองตามปกติ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงแหลมกรีดร้องคุ้นหูดังมาจากด้านนอก จนผมชะงักมือที่กำลังทำอยู่ แล้วเงี่ยหูฟังให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้หูแว่ว

แล้วเสียงนั้นก็ดังขึ้นมาอีก “เชน แบล็ควูด ไอ้สารเลวโรคจิตฆาตกร! ออกมานี่เดี๋ยวนี้!”

หัวใจผมหล่นวูบเมื่อจำได้

นั่นเสียงฟลอรา! ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ