บทที่ 161

เฮนรี

มือของฉันชื้นเหงื่อวางอยู่บนตัก ลมหายใจติดๆ ขัดๆ เหงื่อผุดเป็นเม็ดเต็มหน้าผาก ฉันก้มหน้าต่ำ ดวงตาอ่อนแรงจ้องลงไปที่พื้นรถ

ในรถเงียบสนิท เสียงเดียวที่ตัดความเงียบนั้นคือเสียงยางรถกลิ้งไปบนผิวถนนลาดยางอย่างเรียบลื่น

ฉันกลืนน้ำลาย เอนศีรษะพิงไปด้านหลังแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง มองไปในความว่างเปล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ