บทที่ 28

"พูดสิ ว่านายมันเป็นอีร่านแสนสวยที่พร้อมจะถูกกระแทกให้พัง"

ผมไม่พูด

ผมหอบหายใจ ตัวสั่นเทิ้ม และบอบช้ำเกินกว่าจะทำได้ การพูดทวนคำเหล่านั้นหมายถึงการยอมทิ้งศักดิ์ศรีทุกกระเบียดนิ้วที่ผมยังพอมีเหลืออยู่

"พูดออกมา โจนส์"

"ไม่" เสียงของผมเปล่งออกมาอย่างแผ่วเบาและแหบพร่า

"งั้นเหรอ?" เขาฟาดก้นผมอย่างแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ