บทที่ 31

ต่างจากครั้งก่อนที่ผมยืนตัวแข็งทื่อและเอาแต่จ้องเจ้านายตาเป็นมัน ครั้งนี้ผมรีบดึงสติกลับมาได้ทันและตวัดสายตาขึ้นไปสบตากับคอลลิน

“ไง” ผมตอบพลางฝืนยิ้ม “เป็นไงบ้าง”

เขายักไหล่ “ก็เรื่อยๆ น่ะ” เขาก้าวหลบไปด้านข้างแล้วพยักพเยิดหน้าเข้าไปข้างใน “เข้ามาสิ”

ริมฝีปากของผมขยับเป็นรอยยิ้มเก้อเขิน ผมเดินเข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ