บทที่ 43

ผมไม่ยอมหยุด

ผมเอาแต่วิ่ง วิ่ง แล้วก็วิ่ง ราวกับว่าหัวใจของผมจะหยุดเต้นไปโดยอัตโนมัติหากผมหยุดพัก ราวกับว่าความรู้สึกพวกนี้จะทำให้ผมขาดใจตายหากผมหยุดนิ่ง

ผมหอบหายใจถี่รัว แขนทั้งสองข้างหนักอึ้งจนแทบจะแกว่งไม่ไหว ข้อเท้าปวดหนึบเสียดสีกับรองเท้า แต่ผมไม่สนหรอก

ผมยังคงวิ่งต่อไป

เมื่อในที่สุดผมก็หยุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ