บทที่ 44
เฮนรี่
ผมขดตัวอยู่ในตรอกมืดๆ และร้องไห้เงียบๆ อยู่นานเหมือนเป็นชาติจนไม่มีน้ำตาจะให้ไหลอีกต่อไป
ผมคิดว่าตัวเองยังไม่ร้องไห้หนักขนาดนี้เลยตอนที่โทนี่บอกเลิก ผมไม่ได้รู้สึกแหลกสลายขนาดนี้มานานมากแล้ว
ผมแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืน แล้วเริ่มคิดฟุ้งซ่านว่าชีวิตตัวเองมันน่าสมเพชแค่ไหน
โดนพ่อไล่ออก...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1
2. บทที่ 2
3. บทที่ 3
4. บทที่ 4
5. บทที่ 5
6. บทที่ 6
7. บทที่ 7
8. บทที่ 8
9. บทที่ 9
10. บทที่ 10
11. บทที่ 11
12. บทที่ 12
13. บทที่ 13
14. บทที่ 14
15. บทที่ 15
16. บทที่ 16
17. บทที่ 17
18. บทที่ 18
19. บทที่ 19
20. บทที่ 20
21. บทที่ 21
22. บทที่ 22
23. บทที่ 23
24. บทที่ 24
25. บทที่ 25
26. บทที่ 26
27. บทที่ 28
28. บทที่ 28
29. บทที่ 29
30. บทที่ 30
31. บทที่ 31
32. บทที่ 32
33. บทที่ 33
34. บทที่ 34
35. บทที่ 35
36. บทที่ 36
37. บทที่ 37
38. บทที่ 38
39. จูบฉัน
40. บทที่ 40
41. บทที่ 41
42. ลาก่อนโทนี่
43. บทที่ 43
44. บทที่ 44
45. บทที่ 45
46. บทที่ 46
47. บทที่ 47
48. บทที่ 48
49. บทที่ 49
50. บทที่ 50
51. บทที่ 51
52. บทที่ 52
53. บทที่ 53
54. บทที่ 54
55. บทที่ 55
56. บทที่ 56
57. บทที่ 57
58. บทที่ 58
59. บทที่ 59
60. บทที่ 60
61. บทที่ 61
62. บทที่ 62
63. บทที่ 63
64. บทที่ 64
65. บทที่ 65
66. บทที่ 66
67. บทที่ 67
68. บทที่ 68
69. บทที่ 69
70. บทที่ 70
71. บทที่ 71
72. บทที่ 72
73. บทที่ 73
74. บทที่ 74
75. บทที่ 75
76. บทที่ 76
77. บทที่ 77
78. บทที่ 78
79. บทที่ 79
80. บทที่ 80
81. บทที่ 81
82. บทที่ 82
83. บทที่ 83
84. บทที่ 84
85. บทที่ 85
86. บทที่ 86
87. บทที่ 87
88. บทที่ 88
89. บทที่ 89
90. บทที่ 90
91. บทที่ 91
92. บทที่ 92
93. บทที่ 93
94. บทที่ 94
ย่อ
ขยาย
