บทที่ 55

เขาเปิดลิ้นชักโต๊ะข้างเตียงแล้วหยิบริบบิ้นสีดำเส้นยาวออกมา ดวงตาของเขาวาวโรจน์ไปด้วยความหิวโหยอันดำมืดขณะก้มมองลงมาที่ผม

"คว่ำหน้าลง"

ก่อนที่ผมจะทันได้ขยับตัว เขาก็จับผมพลิกคว่ำหน้าลงกับเตียงราวกับผมไร้น้ำหนัก ใบหน้าของผมซุกจมลงกับผ้าปูเตียงยับยู่ยี่ที่ยังคงมีกลิ่นของผู้ชายคนล่าสุดที่เขาเพิ่งเอาไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ