บทที่ 57

ผมตวัดลายเซ็นของตัวเองลงไป วางปากกา แล้วดันกระดาษไปทางเขา เขาไม่ได้หยิบมันขึ้นมาทันที เอาแต่นั่งนิ่ง จ้องมองผม รอยยิ้มเหยียดมุมปากกว้างขึ้นเรื่อยๆ

จากนั้นเขาก็ค่อยๆ โน้มตัวมาข้างหน้า นิ้วกดแน่นบนแผ่นกระดาษขณะดึงมันเข้าหาตัว เขาก้มมองมัน ดื่มด่ำกับช่วงเวลานั้น ก่อนจะตวัดลายเซ็นของตัวเองลงไปบ้าง

“ผม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ