บทที่ 70

เฮนรี่

เปลือกตาของผมค่อยๆ ปรือเปิดขึ้น อาการปวดร้าวแล่นริ้วที่ลำคอ ศีรษะหนักอึ้ง แขนขาเองก็เช่นกัน และในช่วงอึดใจใหญ่ ผมรู้สึกสับสนมึนงงไปหมด ไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ที่ไหน หรือแม้แต่มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

โคมไฟระย้าสาดแสงสีทองนวลตาไปทั่วทั้งห้อง ภายในห้องมีกลิ่นบางอย่างลอยแตะจมูก กลิ่นอะไรกันนะ?

ว...