บทที่ 15 อย่าได้นำเรื่องมาให้ข้าอีกก็พอ

ช่องเก็บของของซินหยานในเวลานี้สามารถเก็บได้อย่างไม่จำกัด นางจึงพอจะอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง มู่หยางมองซินหยานที่อยู่ดีดีนางก็เงียบไป ประเดี๋ยวขมวดคิ้ว ประเดี๋ยวก็ยิ้มออกมาราวกับเสียสติ

"เจ้าเป็นอันใดหรือไม่" มู่หยางเอ่ยขึ้น

"ไม่"

"แล้วท่านจะกลับเมื่อใดเจ้าคะ" ซินหยานผายมือเชิญให้มู่หยางเข้ามาในห้องของนาง

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ