บทที่ 2 ละอองดาว ละอองเดือน

นางแบบสาวแสนเซ็กซี่ ลิลลี่ กับสัมภาษณ์สุดฮอท! ที่รับรองว่าคุณๆ จะต้องซี้ด

ลิลลี่กับแฟชั่นสุดเซ็กซี่ ออกมาอาละวาดให้หนุ่มๆ ต้องนอนฝันหวาน...

คำโปรยปกนิตยสารแฟชั่น ที่มีนางแบบสาวแสนสวย นัยน์ตากลมโตชวนฝัน ริมฝีปากอิ่มเอิบเย้ายวน รูปหน้าเรียวรูปไข่ ผิวขาวลออตา กับการโพสท่าที่เปิดเผยสัดส่วนอันชวนวาบหวิว เธอมองกล้องด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ชวนให้หลงใหลยิ่งนัก

มือเรียวสั่นน้อยๆ ก่อนจะพลิกไปยังหน้าที่มีรูปของนางแบบสาวแสนสวย ผู้มีนามว่าลิลลี่ กำลังวาดลีลาอันแสนเซ็กซี่บนแผ่นกระดาษอาบมัน ยิ่งมองก็ยิ่งตาพร่า ทนดูไม่ได้จนต้องปิดค่อนข้างแรง จนเพื่อนร่วมงานที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ใกล้ๆ ถึงกับสะดุ้ง แล้วหันขวับมามองเธอ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างล้อเลียน

“เป็นอะไรไปน่ะ ดาว เครียดเรื่องนิยายเรื่องใหม่ที่กำลังตรวจต้นฉบับอยู่หรือยังไงกัน เห็นว่าแก้เกือบทั้งเรื่องนี่นา”

“เปล่าหรอก” ดาว หรือ ละอองดาวยักไหล่ พลางถอนใจเฮือก เมื่อไพล่คิดไปถึงเรื่องงานที่อยู่ในมือเธอล่าสุดตอนนี้ นักเขียนหน้าใหม่หากแต่อีโก้สูง เป็นคนดังที่มาลองเชิงเขียนนิยายเป็นครั้งแรก สำนักพิมพ์จึงโอ๋นัก และสั่งให้ละอองดาวค่อยปรับแก้ต้นฉบับให้ได้ดีที่สุด ละอองดาวแทบจะก่ายหน้าผากเมื่อเจอเข้าไปกับไฟล์งานของนักเขียนคนดัง ที่สำนวนและเนื้อเรื่อง เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีอะไรเลย สับสน จับต้นชนปลายไม่ถูก อ่านไปแล้วสามรอบเธอก็ยังไม่เข้าใจ จนต้องโทรศัพท์ไปถามบางอย่างกับคนเขียน ซึ่งก็ถูกวีนมาจนหูชา แทบจะอำลาหน้าที่บรรณาธิการต้นฉบับกันไปเลยทีเดียวคราวนี้

“รับมือไหวเหรอ ยายเสาเพชรอะไรนั่นน่ะ สุดๆ เห็นพี่เกื้อก็ยังทนไม่ไหวเลยนี่นา ถึงส่งมาให้ดาว”

“เค้าชื่อสายเพชรหรอก เสาเพชรอะไรกัน อย่าไปพูดให้เจ๊อีฟได้ยินเชียว เดี๋ยวเป็นเรื่องนะป่าน”

ละอองดาวหัวเราะกิ๊ก เมื่อได้ยินเพื่อนร่วมงานของเธอพูดแบบนั้น ให้ฉายาของนักเขียนดังเสร็จสรรพ ป่านหรือปองขวัญเบ้ปาก เธอมองซ้ายขวาเหมือนจะระแวง ว่าอรัญญา บรรณาธิการบริหาร หรือเจ๊อีฟ จะมาได้ยินเข้า เพราะตอนนี้สองสาวกำลังนั่งกินอาหารกลางวัน ถ้าจะเรียกให้ถูกต้องเรียกว่าอาหารรอบบ่าย เพราะเธอและปองขวัญพึ่งจะได้ออกมากินข้าวกลางวันกันตอนบ่ายสามโมงครึ่ง

“เป็นก็เป็นสิ แหม...ไปเอายายนี่มาทำไมกันนะ ถ้าไม่ใช่ไฮโซ ไม่ใช่ดารา ไม่แบบว่าทำหนังสือแฉตัวเองมาก่อนแล้วดังน่ะ ก็คงจะไม่มีคนมาอ่านหรอก พอคนรู้ว่ายายนี่หันมาเขียนนิยาย ก็เลยมาให้ความสนใจเท่านั้นเอง คอยดูนะ ถ้าออกไปแล้วขายไม่ดี เราจะนอนตีลังกาหัวเราะให้สะใจ”

“เอาแบบนั้นเลยเหรอป่าน” ละอองดาวกลั้นยิ้ม

“ถ้าขายไม่ดี คนโดนเล่นงานน่ากลัวจะเป็นเราน่ะสิ ที่ทำให้นิยายเค้าขายไม่ออก”

“เกี่ยวอะไรกับดาวล่ะ”

ปองขวัญทำเสียงแหลม แต่แล้วก็ถอนใจอย่างจะระบายอารมณ์ เพราะไม่รู้ว่าจะทำอะไรให้ดีไปกว่านี้

“แต่ก็จริงอย่างที่เธอว่าน่ะแหละ งานออกมาขายไม่ได้ เจ๊อีฟก็ไม่เคยโทษหรอกนักเขียนที่แกรักน่ะ มาโทษแต่พวกเราตลอด ทั้งๆ ที่งานของนักเขียนบางทีก็สุดจะทนจริงๆ เฮ้อ...ใครจะมาเห็นใจบอกอตัวเล็กๆ อย่างพวกเราสองคนบ้างนะ โดนตลอด ตลอดเวลาจริงๆ”

“เอาน่า เป็นลูกน้องเค้านี่นาก็ต้องทนน่ะแหละ แต่ยังไงมันก็เป็นงานที่เรารัก ถ้ามองผ่านๆไป จากมุมแย่ๆ จากนักเขียนนิสัยอีโก้เยอะๆ แบบนี้ไป มีนักเขียนนิสัยน่ารักๆ ที่สร้างสรรค์งานดีๆ มาให้เราอ่านก็มีเยอะแยะไป แถมได้อ่านก่อนคนอื่นด้วยนะ ดีจะตายไป นี่เรารอพี่โยมาส่งงาน อยากจะอ่านภาคต่อของนิยายเรื่องที่แล้วใจจะขาด”

“เฮ้อ...คิดแบบนั้นก็ดีขึ้นน่ะแหละ ว่าแต่ซื้อหนังสืออะไรมา ไหนขอเราดูหน่อยสิ”

ปองขวัญก้มลงมองหนังสือบนโต๊ะที่ละอองดาวพึ่งจะไปซื้อมา มือของเพื่อนรักดึงไปรวดเร็วเกินกว่าเธอจะคว้าไว้ได้ทัน

“ว้าว...” ปองขวัญถึงกับทำตาโต เมื่อมองดูนางแบบสาวแสนร้อนแรงบนหน้าปก

“สวยสุดๆ ไปเลยแหะ คนนี้เราชอบนะดาว เราว่าหน้าเค้าคล้ายๆ คล้ายใครสักคน จริงสิ! หน้าเค้าคล้ายๆ ดาวเหมือนกันนะ”

ว่าแล้วปองขวัญก็มองจ้องใบหน้าเรียวรูปไข่ของเพื่อนสนิท สลับกับมองดูนางแบบในภาพไปมา ละอองดาวเมินหน้าหนีเพื่อน ปองขวัญมองสังเกตซีกหน้าด้านข้างอันงดงามของละอองดาวอย่างสำรวจ

จะว่าไปเพื่อนสนิทของเธอคนนี้ ก็หน้าตาสวยมากเลยทีเดียว ใบหน้าเรียวรูปไข่ คิ้วโก่งสวยได้รูป จมูกโด่งสวยปลายเชิดเล็กน้อย นัยน์ตาคมสวยกลมโต ซ่อนอยู่ใต้กรอบแว่นหนา ที่บดบังความสะสวยนั่นไว้เกือบครึ่ง แต่จะอย่างไรก็ยังมองเห็นความงามนั้นได้อยู่ดี ปากอิ่มเรื่อดูแล้วเซ็กซี่อย่างไม่ต้องพยายาม แม้จะอยู่ในชุดเสื้อผ้าง่ายๆ ที่เจ้าตัวชอบสวม อย่างเสื้อเชิ้ต กางเกงยีนขายาวก็ตามที

เรือนร่างของละอองดาวนั้นเพรียวสูง แขนขาเรียวได้ส่วน ถ้าเกิดว่าเพื่อนสนิทไม่หลงรักวงการวรรณกรรม จนมาทำงานเป็นบรรณาธิการในตอนนี้แล้วล่ะก็ เธอคงจะยุแหย่ให้ละอองดาวไปเข้าวงการบันเทิงบ้างแน่ๆ

“ว่าไปนั่นแหละ ไม่เหมือนกันหรอกน่า”

มือของเธอแย่งนิตยสารฉบับนั้นคืนจากมือของปองขวัญ แล้วเอ่ยชวนคุยไปเสียเรื่องอื่น เพื่อจะได้ไปให้ไกลๆ เรื่องของหญิงสาวสวยที่เป็นแบบที่หน้าปก เธอไม่อยากหลุดพิรุธอะไรออกมา ไอ้ปลาบปลื้มก็ปลื้มอยู่หรอกที่นางแบบสาวนามว่าลิลลี่ดังชั่วข้ามคืน เพียงแค่ปรากฏตัวบนนิตยสารฉบับหนึ่งเพียงเท่านั้น รูปร่างหน้าตาที่สะดุดตา ทำให้งานเข้ามาหลั่งไหล จนเจ้าหล่อนยึดครองตำแหน่งสาวเซ็กซี่แห่งปีไปได้ในเวลาเพียงแค่ไม่กี่เดือน เล่นเอาเจ้าของตำแหน่งเดิมถึงกับค้อนขวับ ที่นางแบบสาวหน้าใหม่มาแรงเหลือเกิน

จะไม่เหมือนกับเธอได้อย่างไรเล่า ละอองดาวคิดในใจ ก็นั่นน่ะ ลิลลี่ หรือเดือน ละอองเดือน เป็นน้องสาวฝาแฝดของเธอเอง นึกดีใจที่การแต่งหน้าและมุมกล้อง ทำให้ละอองเดือนงดงามเฉิดฉายราวกับนางพญา ขณะที่เธอ หญิงสาวลอบมองตัวเองทางกระจกใสของหน้าร้านที่สะท้อนให้เห็นตัวเอง สาวแว่นที่ดูเหมือนกับคุณครูเคร่งระเบียบ ที่มองสะท้อนกลับมามันช่างแตกต่างกับน้องสาวเสียนี่กระไร...

เธอคงจะดีใจกว่านี้ถ้าแม่น้องสาวสุดที่รัก จะเลือกไปมีชื่อเสียงทางอื่น ยิ่งกว่ามามีชื่อเสียงทางนี้

“อะโหลฮ้า พี่สาวสุดที่รักของลิลลี่”

เสียงใสหวานดังขึ้น พร้อมกับร่างเพรียวที่วิ่งเข้ามากอดรัดทางด้านหลัง เล่นเอาคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาจัดอาหารลงกล่องไปเยี่ยมมารดาอยู่ถึงกับสะดุ้งสุดตัว พลางอุทานอย่างตกใจเสียงลั่นห้องครัว

“ตาเถรหกหมดแล้ว!”

“ยังไม่หกหรอกน่า อิอิ” เจ้าตัวคลายกอดพร้อมกับหัวเราะกิ๊ก แม่ครัวประจำบ้านพรรณพิทักษ์หันมามองน้องสาวอย่างค้อนๆ หัวใจเธอยังคงเต้นรัวเร็วเพราะความตกใจ

“เดี๋ยวก็ตีให้หรอกเดือน เล่นอะไรแบบนี้พี่หัวใจวายไปจะทำยังไง?”

“ไม่ทำยังไงหรอกน่าพี่ดาว เดือนก็ส่งพี่ดาวไปนอนกับแม่ยังไงล่ะ ดีเสียอีกแม่จะได้มีเพื่อนไปนอนโรงพยาบาลด้วย”

ละอองเดือนว่าอย่างรื่นเริง ใบหน้าหวานละมุนยิ้มเต็มที่ให้กับพี่สาว ยามมีเครื่องสำอางอยู่บนใบหน้างดงามนั้น ละอองเดือนดูสวยเฉี่ยวบาดใจนัก ยิ่งนัยน์ตาหวานระยับนั่นแล้ว มันก็ยิ่งดึงดูดให้มีแต่คนสนใจมอง รูปร่างอันงดงามที่อยู่ในเสื้อผ้าแบบง่ายๆ อย่างเสื้อกล้าม กางเกงยีนขาสั้น อวดความสวยสะพรั่งเต็มที่ สมกับฉายาสาวมากเสน่ห์ที่ได้รับมาเสียจริงๆ

“นี่แนะ!” คนมือไวตวัดมือตีแขนน้องสาวอย่างอดไม่ไหวเพราะหมั่นไส้ ก่อนจะค้อนไปด้วย

“มาแช่งพี่หรือยังไงกัน เดือนนี่ แล้วไหนบอกว่าวันนี้จะไปถ่ายแบบที่ภูเก็ตไม่ใช่เหรอ ไม่ไปแล้วหรือเราน่ะ”

คำถามของละอองดาว ทำให้คนที่กำลังก้มหน้าลงสนใจกับอาหารในกระทะที่พี่สาวทำทิ้งไว้ ถึงกับทำหน้ามุ่ยเลยทันที

“ไม่ไปแล้ว มันจะทำอย่างอื่นกับเดือนมากกว่าจ้างเดือนไปถ่ายแบบน่ะสิ น่าตบที่สุดเลย แล้วก็ตบมันไปแล้วด้วยไอ้แก่ตัณหากลับนั่นน่ะ เพื่อเป็นการกันไว้ไม่ให้มันยุ่งกับเดือน เอาเดือนไปด่ากับหนังสือเล่มอื่น เดือนเลยอัดเสียงมันไว้ แกล้งบอกว่าจะส่งคลิปเสียงไปให้เมียมัน มันจ๋อยเลยนะพี่ดาว แล้วก็แถมเงินค่าเสียเวลาให้อีกตั้งสามหมื่นแน่ะ ได้มาฟรีๆ เลยแหะ”

“เดือน!”

ละอองดาวถึงกับอ้าปากหวอเลยทันที เมื่อได้ยินน้องสาวแจกแจงมาแบบนั้น เธอนึกเป็นห่วงน้องสาวฝาแฝด ตั้งแต่ที่รู้ว่าละอองเดือนมาทำงานทางด้านนี้แล้ว เนื่องจากภาพลักษณ์ของน้องสาวที่เป็นผู้หญิงแสนเซ็กซี่ มันจึงเป็นธรรมดา ที่จะมีผู้ชายคิดแบบนี้และมายุ่งเกี่ยวกับน้องสาวของเธอ

แม้จะเป็นฝาแฝดที่หน้าตาคล้ายกันมาก แต่นิสัยของสองสาวก็ไม่เหมือนกันเลยสักนิด ละอองดาวเป็นคนเงียบๆ ชอบสันโดษ มีโลกส่วนตัวสูง และติดนิสัยชอบควบคุม ดูแล เพราะเนื่องมาจากเป็นพี่สาวซึ่งมารดามักจะบอกย้ำกับเธอว่า เป็นพี่ต้องดูแลน้อง แทนบิดาที่เสียชีวิตไปเพราะอุบัติเหตุ ละอองดาวจึงจำฝังใจและรับหน้าที่ดูแลน้องสาวแสนซนอย่างละอองเดือนมาตั้งแต่เด็กๆ สองพี่น้องตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋ เป็นฝาแฝดที่รักและรู้ใจกันมาก เพียงแค่มองตาก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายนั้นคิดอย่างไร

ละอองเดือน เป็นคนร่าเริง เข้ากับคนง่าย มั่นใจในตัวเองสูง ชอบสังคม ความซุกซนของเธอมักจะทำให้พี่สาวกลุ้มใจอยู่บ่อยๆ ต้องคอยห้ามคอยปรามกัน แม้รู้ดีว่าห้ามไปก็เท่านั้น แม่เจ้าประคุณก็ดันทุรังทำอยู่ดี อาจจะเพราะเกิดต่างกันไม่กี่นาที แต่ก็เป็นคนละวัน คนละเดือนกระมัง สองสาวถึงแตกต่างกันทั้งๆ ที่เป็นฝาแฝดกัน

“ทำอะไรไปเยี่ยมแม่ล่ะวันนี้ ดาว เค้าขอเอาไปให้แม่เองนะ เห็นว่าพี่ต้องทำงานไม่ใช่เหรอ เค้าว่างๆ เดี๋ยวจัดการให้เอง”

ละอองเดือนรับอาสา เธอยังคงมีสีหน้ารื่นเริงไม่ทุกข์ร้อน ขณะที่ละอองดาวห่วงน้องสาวนัก สองพี่น้องต้องทำงานกันอย่างหนัก นั่นก็เพราะลออ มารดาของพวกเธอกำลังป่วยหนัก ด้วยโรคหัวใจ ต้องหาเงินไปผ่าตัดให้ท่านนั่นเอง ตอนนี้อาการของลออกำเริบ จึงต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล

โชคดีเป็นของแฝดน้องอย่างละอองเดือน เมื่อผึ้งหวานซึ่งตอนนี้เป็นผู้จัดการส่วนตัวของหญิงสาว ชักนำเข้าวงการบันเทิง ทำให้มีรายได้เป็นกอบเป็นกำมากขึ้น ไม่ต้องมีรายได้เพียงทางเดียวคือจากเงินเดือนของละอองดาว แต่เงินที่มากขึ้น ก็หมายถึงน้องสาวของเธอต้องทำงานหวือหวามากขึ้นด้วย มันทำให้ละอองดาวไม่ค่อยจะชอบใจนัก แต่ละอองเดือนไม่ได้ถือสาอะไรกับภาพลักษณ์แบบนั้นของตนเอง เพราะเธอคิดว่าเป็นงาน การได้เงินมารักษามารดานั้น มันทำให้ละอองเดือนทำได้ทุกอย่าง ยกเว้นเพียงอย่างเดียว นั่นก็คือการดูถูกตัวเองด้วยการขายตัว!

เหลือเพียงอีกไม่เท่าไหร่ ก็จะครบเงินตามจำนวนที่จะใช้รักษามารดา ท่านต้องรักษาแบบทำบายพาสหัวใจ ต้องใช้เงินจำนวนมาก ไหนจะต้องหาค่าจ่ายเงินค่าบ้านที่ติดจำนองกับธนาคารไว้ ซึ่งภาระอันนี้ละอองดาวที่หาเงินได้น้อยกว่าน้องสาวขอรับภาระนี้ไว้ แต่ละอองเดือนนั้นคิดว่าเธอจะหาเงินไถ่บ้านให้ได้ ซึ่งถ้าครบแล้ว เธอก็จะเก็บเงินอีกสักก้อน เอาไว้เปิดกิจการร้านเสื้อผ้า ซึ่งเป็นงานที่เธอชอบ หญิงสาวชอบออกแบบตัดเย็บเสื้อผ้า นี่เป็นหนทางที่จะทำให้เธอคว้าความฝันมาไว้ในมือได้ และทำให้ชีวิตของคนในครอบครัวดีไปด้วยพร้อมๆ กัน ดังนั้นจะแคร์อะไรกับข่าวเสียๆ บ้าง หรือจะแคร์อะไรกับการต้องไปถ่ายแบบที่เปิดเผยเนื้อตัวบ้าง คิดในแง่ดีเสียว่ามันเป็นศิลปะ แล้วได้เก็บภาพของตนเองยามที่ยังงดงามไว้ดูในอนาคต

ตอนแรกละอองดาวค้านหัวชนฝา แถมยังห้ามไม่ให้น้องสาวไปทำงานแบบนี้ แต่สุดท้ายก็ขัดกับการออดอ้อนของละอองเดือนไม่ได้ ตอนแรกๆ ภาพแรกๆ ยังไม่เท่าไหร่ เธอพอรับได้ เพราะน้องสาวช่างสวยเสียเหลือเกินยามที่มีรูปปรากฏอยู่ในหน้านิตยสาร เธอผู้เป็นพี่สาวก็อดรู้สึกภูมิใจไปด้วยไม่ได้ แต่มาระยะหลังๆ น้องสาวของเธอก็เริ่มถ่ายแบบด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นมากขึ้น ทำให้เธอต้องค้อนและบ่นว่า แต่ละอองเดือนก็เพียงแค่หัวเราะ แล้วบอกว่าผ้ามันหด แต่ยิ่งหดก็ยิ่งได้เงินเยอะ ได้มาเยอะๆ จะได้เลิกทำเสียที

“ขอบใจมาก เดือนไปก็ดีเหมือนกัน พี่จะได้ตรวจงานต่อ กำลังถูกเร่งมาอยู่เลย”

“เลิกทำก็ได้นะพี่ดาว เดือนเห็นพี่ดาวทำหน้ายุ่งมากๆ เวลาทำงานน่ะ ดูสิ!”

ละอองเดือนเอียงคอ มองพินิจใบหน้าของพี่สาว ที่คล้ายกับเธอมาก มีจุดสังเกตที่ต่างกันอยู่เพียงไม่กี่จุด นั่นก็คือนัยน์ตาของละอองดาวที่มักจะส่งประกายต่างจากน้องสาวฝาแฝด และลักยิ้มที่เวลาละอองดาวยิ้มจะมีตรงมุมแก้มด้านขวา หากแต่ละอองเดือนไม่มี

“หน้าตาจะแก่กว่าเดือนแล้วนะพี่ดาว สายตาก็สั้นจนต้องใส่แว่นแล้วด้วย” ว่าแล้วเจ้าตัวก็แย่งคว้าแว่นจากพี่สาว ไปลองสวมเข้าเสียเลย

“โห...สายตาของพี่ดาว ใส่คอนเทคดีกว่าไหม พี่ใส่แว่นแบบนี้เหมือนคุณครูเลยน่ะ”

“ไม่เอา!” หญิงสาวแย่งแว่นคืนจากน้องสาวได้ก็ค้อนขวับ

“พี่จะเป็นแม่แก่ของพี่อยู่แบบนี้ล่ะเดือน ตอนนี้ตัวกำลังดังใหญ่แล้วนะรู้หรือเปล่า ขืนถ้าพี่ใส่คอนเทค ไม่ใส่แว่นไว้แบบนี้ คนต้องมามองหน้าพี่แน่ๆ แล้วสงสัยว่าพี่เป็นลิลลี่ สาวแสนเซ็กซี่น่ะ”

“ดีออกจะตายไป”

ละอองเดือนหัวเราะกิ๊กอย่างถูกใจ เมื่อเห็นท่าทางค้อนขวับๆ ของผู้เป็นพี่สาวเข้า เธอรู้ว่าละอองดาวไม่ชอบกับการที่กลายเป็นเป้าสนใจ เพราะหญิงสาวมักจะเป็นคนชอบเก็บตัว การที่เธอมาโด่งดังแบบนี้ มันก็เป็นธรรมดาที่จะมีคนสงสัยว่าละอองดาวเป็นคนๆ เดียวกับเธอหรือเปล่า ก็พวกเธอเป็นฝาแฝดกันนี่นา

“ไม่เอา”

หญิงสาวสั่นหน้าดิก ยิ่งทำให้น้องสาวยิ่งแกล้ง เธอเชยคางมนของพี่สาวพลางพลิกพินิจซ้ายขวา มันคล้ายกับว่าเธอส่องกระจกมองตนเอง เพราะละอองเดือนนั้นหน้าตาคล้ายกับเธอแทบจะโขกพิมพ์เดียวกันออกมา ต่างกันเพียงทรงผม และการแต่งหน้าก็เท่านั้น

“เอาแบบนี้ไหมพี่สาว เดี๋ยวให้พี่ผึ้งหวานพาพี่เข้าวงการอีกคน เค้าว่าเราสองคนต้องดังแน่ๆ กลายเป็นเซ็กซี่สตาร์ฝาแฝด ดังอลังการแหงงานนี้ ตัวเลิกทำงานของตัวเถอะ เก็บเงินไว้ไปเปิดสนพ. แข่งกับยายเจ๊อีฟนั่นเลยดีไหม อิอิ”

“บ้าน่า! พี่ไม่เอาหรอก ตัวเองทำไปคนเดียวเถอะ จะไปเยี่ยมแม่ก็รีบไป เดี๋ยวหมดเวลาเยี่ยมหรอก พี่จะไปทำงานแล้ว”

ละอองดาวแลบลิ้นใส่น้องสาว พร้อมกับเดินเร็วๆ หนีไป ทิ้งให้ละอองเดือนมองตามหลังแล้วหัวเราะเบาๆ กับความคิดของตนเอง

“เอ...แต่บางทีถ้าชักจูงพี่ดาวดีๆ อาจจะเข้าท่าก็ได้นา วงการนี้เงินทองไหลมาเทมาจะตายไป เดี๋ยวให้พี่ผึ้งหวานลองกล่อมอีกทีดีกว่า”

“เฮ้อ...”

ละอองดาวถอนใจอย่างเหนื่อยๆ พลางหลับตาแล้วนวดขมับที่กำลังเต้นตุบเบาๆ เธอคร่ำเคร่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์มาหลายชั่วโมงแล้ว งานที่เร่งรีบทำให้ละอองดาวต้องเร่งมือทำให้เสร็จ แต่การที่ต้องมาเขียนเองใหม่แทบทั้งหน้า มันก็ทำให้เครียดหนักเอาการอยู่ แม้จะเป็นคนชอบหนังสือมากก็ตามที

เธอรักและชอบในการทำอาชีพนี้ แม้จะทำรายได้ไม่ดีเท่ากับน้องสาวก็ตามที บางครั้งบางทีละอองดาวก็มีความคิดในบางช่วงอารมณ์ว่าอยากจะหางานทำที่รายได้ดีมากกว่านี้ เพราะจะได้ช่วยละอองเดือนแบ่งเบาภาระที่เจ้าตัวเอาไปแบกรับไว้อย่างค่ารักษามารดา ซึ่งลำพังทำงานแบบเธอคงจะไม่มีปัญญาจ่ายเงินค่ารักษาให้ท่าน

ความรู้สึกของการเป็นพี่สาว ที่เธอแบกไว้ มันทำให้บางครั้งละอองดาวรู้สึกผิด ที่ทำให้น้องสาวต้องรับภาระที่ควรจะเป็นของเธอไว้เสีย ตั้งแต่บิดาเสียชีวิตไป เธอก็ดูแลทั้งมารดาและน้องสาวมาตลอด ตอนนี้เธอกลับบกพร่อง ทำหน้าที่นั้นไม่ค่อยได้ดีเท่าที่ควรมากเท่าไหร่ ต้องปล่อยให้น้องสาวไปถ่ายแบบวาบหวิว จนได้รับฉายาว่านางแบบแสนเซ็กซี่ ที่ทำให้ผู้ชายน้ำลายหกกันทั้งเมือง

ละอองดาวซบหน้าลงกับท่อนแขนของตนเอง พลางหลับตาความอัดอั้นทำให้น้ำตาหนึ่งหยดเผลอไหลลงมา เธอทำหน้าที่พี่สาวได้แย่มากมายเสียจริงๆ นี่ถ้ามารดารู้ว่าน้องสาวเธอทำงานอะไรล่ะก็ ท่านจะว่าอย่างไรบ้างนะ แต่ถ้าเกิดว่าท่านจะลงโทษหรือดุด่าน้องสาว เธอนี่แหละจะยืดอกรับความผิดทั้งหมดเอง บางครั้งเธออาจจะบอกว่าทั้งหมดนั้นเป็นตัวเธอ ท่านจะได้ทำโทษเธอเพียงคนเดียว ละอองดาวคิดในใจ ก็เธอกับน้องสาวหน้าตาเหมือนกันจะตายไปนี่นา...