บทที่ 1 บทนำ ข้อเสนอของปีศาจ

บทนำ

ข้อเสนอของปีศาจ

แสงไฟนีออนสลัวสีแดงฉานสลับน้ำเงินเข้มภายในคลับหรูย่านใจกลางเมืองวูบวาบไปตามจังหวะเพลงบีทหนักหน่วงที่ดังสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ สำหรับนักท่องเที่ยวราตรี ที่นี่คือสวรรค์ของการปลดปล่อย แต่สำหรับ พระพาย มันคือสมรภูมิรบที่เธอต้องรักษาลมหายใจและศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดเอาไว้ให้รอดพ้นไปในแต่ละคืน

ร่างบางระหงในชุดเดรสสีเพลิงรัดรูปอวดส่วนโค้งเว้าเย้ายวนใจ ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์หินอ่อนในโซน VVIP มือบางขยับชงเครื่องดื่มด้วยท่วงท่าคล่องแคล่วสไตล์มืออาชีพ แม้ดวงตาคู่สวยที่ถูกแต่งแต้มอย่างประณีตจะฉายชัดถึงความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักติดต่อกันเกือบสิบแปดชั่วโมง แต่ริมฝีปากอิ่มยังคงประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ตามมารยาทที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี

เธอไม่ได้เลือกที่จะมาอยู่ที่นี่หากย้อนไปเมื่อสามปีก่อน พระพายคือคุณหนูผู้สูงศักดิ์แห่งตระกูลวรโชติเมธี ชีวิตของเธอเคยโรยด้วยกลีบกุหลาบ จนกระทั่งพายุดำมืดพัดผ่านเข้ามา พ่อของเธอถูกฟ้องล้มละลายและหนีหายไปพร้อมข้อกล่าวหาฉ้อโกงมหาศาล ทิ้งให้เธอต้องแบกรับภาระหนี้สินและอาการป่วยของแม่ที่ช็อกจนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา

“วันนี้รับแขกโต๊ะใหญ่นะพาย แขกคนนี้จ่ายหนักและเขาเจาะจงว่าต้องเป็นเธอ”

เสียงผู้จัดการคลับกระซิบที่ข้างหูทำให้พระพายสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เธอเช็กความเรียบร้อยของชุดเดรสอีกครั้ง ก่อนจะเดินไปยังโซนส่วนตัวที่เงียบสงัดกว่าส่วนอื่น แต่เพียงแค่ก้าวเท้าผ่านม่านกำมะหยี่เข้าไป หัวใจของเธอก็แทบจะหยุดเต้น

บนโซฟาหนังราคาแพงมีชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทนั่งไขว่ห้างอยู่อย่างสงบนิ่ง ท่าทางเขาสุขุม ทรงอำนาจ และมีรัศมีบางอย่างที่ทำให้คนรอบข้างกลายเป็นเพียงฉากหลัง เตโช อัครเดชเดชา นักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในขณะนี้ เขานั่งหมุนแก้วบรั่นดีในมือช้าๆ แววตาคมกริบคู่นั้นจดจ้องที่ใบหน้าของพระพายราวกับจะกรีดลึกเข้าไปถึงวิญญาณ

พระพายรู้สึกชาวาไปทั้งตัว เธอรู้สึกคุ้นหน้าเขาอย่างประหลาดความรู้สึกหวาดกลัวที่ไม่มีที่มาที่ไปจู่โจมหัวใจเธอทันที

ในมุมของเตโช เขามองร่างบางตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นไปด้วยเพลิงแค้น ‘ยังจำฉันไม่ได้สินะ’ เขาคิดในใจพลางกระตุกยิ้มเยือกเย็น ภาพความอัปยศเมื่อสิบปีก่อนผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉากๆ ภาพเด็กสาวผู้สูงส่งที่มองเขาเหมือนเป็นเศษขยะลอยน้ำ คำพูดถากถางที่เธอบริจาคให้เขาด้วยความสมเพชในวันที่เขาไม่มีอะไรเลย ทุกอย่างถูกสลักไว้ในใจเขาเหมือนรอยแผลเป็นที่ไม่มีวันจางหาย

แต่สำหรับพระพายเธอจำไม่ได้เลยจริงๆ ว่าเคยไปทำอะไรให้ปีศาจตนนี้โกรธแค้น

“ชงเหล้ามาทั้งคืนได้ทิปกี่บาทล่ะ คุ้มกับค่าตัวที่ต้องแลกสายตาหิวโหยของคนพวกนี้เหรอ” น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบแต่อัดแน่นด้วยความเหยียดหยามดังขึ้น

พระพายชะงักกึก มือที่กำลังคีบน้ำแข็งสั่นไหวเล็กน้อย “มันคืองานสุจริตค่ะคุณเตโช อย่างน้อยฉันก็ใช้แรงงานแลกเงิน ไม่ได้ใช้ปากดูถูกชีวิตใครเพื่อความสะใจ”

เตโชหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังแล้วหนาวไปถึงกระดูก “ปากดีดีให้ได้ตลอดแล้วกัน เพราะตอนนี้ชีวิตแม่เธออยู่ในมือฉัน โรงพยาบาลที่แม่เธอนอนอยู่ ฉันเพิ่งซื้อหุ้นใหญ่มาเมื่อเย็นนี้ และถ้าฉันสั่งคำเดียวเครื่องช่วยหายใจที่ยื้อชีวิตแม่เธอไว้จะถูกดึงปลั๊กออกทันที”

“คุณมันไม่ใช่คน! คุณจะทำแบบนั้นทำไม ฉันไปทำอะไรให้คุณนักหนา” พระพายแผดเสียงใส่น้ำตาคลอเบ้าด้วยความไม่เข้าใจ

“นั่นคือสิ่งที่เธอต้องไปหาคำตอบเอาเอง” เตโชลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินเข้ามาหาเธอช้าๆ จนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับผนังเย็นเฉียบ เขาโน้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูจนเธอขนลุกซู่

“ฉันมีข้อเสนอพรุ่งนี้แปดโมงเช้า ไปรายงานตัวที่บริษัทของฉัน ในฐานะผู้ช่วยส่วนตัว และเธอต้องทำทุกอย่างตามที่ฉันสั่ง”

เขายัดเช็คเงินสดห้าแสนบาทใส่ในมือที่สั่นเทาของเธอ “เงินนี่สำหรับค่ารักษาแม่เธอในเดือนนี้แลกกับร่างกายและวิญญาณของเธอ อย่ามาช้าแม้แต่วินาทีเดียว เพราะฉันเกลียดคนไม่รักษาเวลา โดยเฉพาะคนที่เป็นของของฉันแล้ว”

เตโชผละออกช้าๆ ทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มที่เหมือนซาตานร้ายก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้พระพายทรุดตัวลงกับพื้นห้อง กอดเช็คใบนั้นไว้แน่นทั้งน้ำตา เธอพยายามนึกทบทวนความทรงจำในอดีตอย่างบ้าคลั่งเธอเคยเจอเขาที่ไหน เธอเคยทำอะไรผิดไป แต่ยิ่งนึกเท่าไหร่ เธอก็เจอกับความว่างเปล่า

พายุลูกใหญ่กำลังก่อตัวขึ้น และพระพายรู้ดีว่าเธอไม่มีทางหนีพ้น กรงขังที่ชื่อว่าเตโชได้เปิดออกแล้ว และเธอต้องเดินเข้าไปด้วยตัวเอง เพื่อแลกกับลมหายใจของคนที่เธอรักที่สุด

พระพายกลับมาถึงบ้านเช่าซอมซ่อในเวลาเกือบตีสี่ เธอเปิดดูอัลบั้มภาพเก่าๆ ของครอบครัวด้วยมือที่ยังสั่นไม่หาย ภาพงานเลี้ยงสโมสรเมื่อสิบปีก่อนที่มีผู้คนขวักไขว่ เธอพยายามมองหาใบหน้าของชายหนุ่มในรูปเหล่านั้น แต่ความทรงจำของคุณหนูผู้เอาแต่ใจในวัยเยาว์นั้นพร่าเลือนเกินไป

ในตอนนั้น เธออาจจะเคยพูดจาแย่ๆ ใส่ใครบางคน เธออาจจะเคยเหยียบย่ำหัวใจใครโดยไม่รู้ตัว แต่สำหรับเธอในวันนี้ ความผิดพลาดที่จำไม่ได้นั้นกำลังกลับมาทวงคืนในราคาที่สูงเกินกว่าจะจ่ายไหว

เธอมองดูเช็คห้าแสนบาทในมือ มันคือตั๋วเครื่องบินไปสู่นรกที่มีเตโชเป็นเจ้าของ แต่หากไม่รับมันไว้ แม่ของเธอก็ต้องตาย

‘แปดโมงเช้าเวลาของปีศาจจะเริ่มขึ้น’ พระพายหลับตาลงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม เธอเลือกไม่ได้และความลึกลับของความแค้นในใจเตโชนี่แหละ คือสิ่งที่เธอต้องเผชิญหน้าในวันพรุ่งนี้