บทที่ 119 รุ่งอรุณแห่งความอบอุ่น (2)

รุ่งอรุณแห่งความอบอุ่น

"ก็ถ้าปล่อยให้คลาดสายตา คุณก็แอบไปสืบเรื่องนู้นเรื่องนี้จนเกือบเอาตัวไม่รอดทุกที" ภีมยื่นมือข้ามโต๊ะไปบีบจมูกโด่งรั้นของเธอเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

"จำสัญญาเมื่อคืนที่เซฟเฮาส์ไม่ได้หรือไงครับว่าต้องเชื่อฟังผม"

กานต์หน้าแดงแจ๋ขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เร่าร้อนและความลับหลังม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ