บทที่ 70 ร่องรอยในความเงียบ (1)

ร่องรอยในความเงียบ

เช้าวันใหม่ในเชียงใหม่มักเป็นช่วงเวลาที่พระพายโปรดปรานที่สุด อากาศที่เย็นฉ่ำในยามเช้าช่วยให้เธอมีสมาธิกับการวาดภาพและจัดการงานออกแบบที่กองอยู่บนโต๊ะ แต่สำหรับเช้านี้ ความสดใสของบรรยากาศกลับไม่ได้สะท้อนอยู่ในใจของหญิงสาวแม้แต่น้อย

พระพายนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเดิม สายตาจับจ้อง...