บทที่ 87 รอยร้าว 1

รอยร้าว

ยามเช้าในห้องนอนกว้างขวางของบ้านเตโช ปลุกพระพายให้ตื่นขึ้นจากห้วงนิทราที่แสนยาวนาน กลิ่นหอมจางๆ ของดอกกุหลาบที่เพิ่งตัดใหม่จากสวนข้างล่างโชยขึ้นมาแตะจมูก

พระพายขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ความรู้สึกแปลกประหลาดเข้าจู่โจมหัวใจ เธอไม่ได้อยู่ในที่พักแคบๆ ของโรงแรมอีกต่อไป แต่เธอกำลังอยู่ใ...