บทที่ 66 66

มาเฟียหนุ่มก้มศีรษะลงจนแทบจรดพื้นพรม น้ำเสียงสั่นเครือปานจะขาดใจ "ให้กูได้เจอหน้าลูกบ้าง ให้กูได้แอบมองพวกแกเติบโตอยู่ห่างๆ ก็ยังดี... ถ้าเด็กๆ รักมึงมากกว่า กูพร้อมจะถอยไปยืนอยู่ในมุมมืด กูยอมเป็นแค่ลุงยักษ์ใจดีของพวกแกก็ได้... แต่ได้โปรด อย่าพาลูกหนีไปจากกูอีกเลยนะพชร... กูอยู่ไม่ได้จริงๆ..."

คำอ...