บทที่ 105 105

"และจากวีรกรรมที่คุณเพิ่งก่อไปเมื่อครู่นี้... มันทำให้ผมไม่มั่นใจเลยว่า ถ้าผมมอบหมายงานสำคัญให้คุณดูแล คุณจะทำมันพังพินาศเหมือนกางเกงของผมหรือเปล่า" เจตนิพัทธ์ยังคงตอกย้ำความผิดพลาดของเธออย่างตรงไปตรงมา (สไตล์คนไอคิวสูงที่พูดอะไรตามหลักเหตุผลเป๊ะๆ)

มนัสวีใจหายวาบ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เงยหน้าขึ้นสบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ