บทที่ 118 118

ค่ำคืนที่หัวหินเงียบสงัด มีเพียงเสียงเกลียวคลื่นที่ซัดสาดกระทบฝั่งดังแว่วมาเป็นจังหวะ ภายในห้องทำงานชั่วคราวของคฤหาสน์วรโชติเมธี แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะยังคงสว่างไสว แข่งกับแสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านบานหน้าต่างกระจก

เข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาเที่ยงคืนครึ่งแล้ว ทว่าร่างบอบบางของมนัสวียังคงนั่งหลังขดหลังแข็งอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ