บทที่ 18 18

ไข่เจียวแอบเปิดประตูห้องนอนของตัวเองออกมาอย่างเงียบเชียบ เด็กน้อยถือผ้าห่มผืนเล็กสีฟ้าลายหมีพูห์ติดมือมาด้วย ดวงตากลมโตที่บวมช้ำจากการร้องไห้มองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เขาก็รีบวิ่งลงบันไดไปชั้นล่าง มุ่งหน้าไปยังประตูหลังบ้าน

เด็กชายวัยสี่ขวบเปิดประตูออกไปเผชิญหน้ากับพายุฝน ร่างอ้วนกลมวิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ