บทที่ 72 72

"ก็พี่แทนเหนื่อยมาทั้งวันนี่คะ ฝันก็ต้องบำรุงซะหน่อย มาค่ะ ทานข้าวกันเถอะ น้องไข่เจียวหิวจนตาลายแล้วเนี่ย" ฝันหวานฝืนยิ้มหวาน พยายามทำเสียงให้ร่าเริงที่สุด แม้ในใจจะปวดร้าวปานถูกฉีกทึ้ง

มื้ออาหารค่ำผ่านไปอย่างอบอุ่นและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ฝันหวานคอยตักกับข้าวให้แทนคุณและไข่เจียวไม่ขาดปาก เธอมองดู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ