บทที่ 85 85

ก้อนความหวาดกลัวที่เกาะกินหัวใจของฝันหวานมาตลอดหลายสัปดาห์ มลายหายไปจนหมดสิ้นราวกับหิมะที่ถูกแสงอาทิตย์สาดส่อง หยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันและกระจ่างแจ้งไหลรินลงมา เธอโผเข้ากอดแม่นภาแน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้

"ขอบคุณค่ะแม่... ขอบคุณที่ช่วยเตือนสติฝันนะคะ... ฝันรู้แล้วค่ะ ว่าฝันควรจะทำยังไงต่อไป"

ฝันหวาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ