บทที่ 18 ยืมห้องเฉพาะกิจ (1/2)

ดวงตาคู่งามฉ่ำน้ำเพราะเคลิ้มตามจูบเขา เสือจูบเก่งจนเธอตามจังหวะไม่ทัน รู้แค่ว่ามันซาบซ่านแล้วก็หวานที่ปลายลิ้นตอนแลกลิ้นกับเขา

“มีไม้เด็ดก็งัดมาเลย... ลงสนามจีบตัวท็อปนี่แหละคุ้ม”

“ไม่... เราไม่กลัวพี่หรอก” เธอทำหน้ามั่นใจ แต่เสียงที่พูดออกไปกลับสั่นเครือ

“ก็ดี แล้วอย่ามาขอให้หยุดละกัน”

“พี่เสือจะทำอะไร”

“เสือมุดถ้ำ”

พูดแล้วก็กระถดตัวถอยล่นลงไป เขาขยับใบหน้าให้ตรงกับจุดซ่อนเร้นของหญิงสาว ก่อนจะจับเรียวขาเธอแยกออก จนเห็นกางเกงในตัวจิ๋วสีขาวที่เปียกชุ่มอยู่

“เราว่าเรา... อ๊ะ” ส้มหวานหลุดเสียงคราง เมื่อเขาแหวกกางเกงในไปไว้ด้านข้างแล้วใช้นิ้วเขี่ยกลางร่องสวาท

“เธอแฉะโคตรเลยว่ะ”

“พี่เสือเรา... อ๊ะ อื้อ... พี่เสืออย่านะ”

เธอขย้ำผ้าปูที่นอนแน่น แล้วหนีบเกร็งเรียวขาเข้าหากันกับความเสียวที่แล่นปราดมาถึงท้องน้อย

เสือก้มหน้าลงลิ้นที่ร่องฉ่ำน้ำของส้มหวาน มือก็จับขาเธอทั้งสองข้างไม่ให้หุบเข้า หน้าก็มุดเข้าถ้ำสีแดงระเรื่อไม่เงยขึ้นมาพูดจาสักคำ

“อ๊ะ- อึก พี่เสือเรารู้สึกปวดท้อง อื้อ” เธอพูดเสียงกระเส่าจับใจความไม่ถูก มันไม่ได้ปวดท้องแต่มันเสียวท้องน้อยต่างหาก

เขาใช้ปากดูดที่ติ่งเสียวของเธอ ปลายลิ้นตวัดเลียกลางร่องราวกับสวาปามไอศกรีมที่กำลังละลาย ปลายจมูกโด่งสันทัดจมลงที่ร่องรักทั้งดูดและเลียจนเธอสะโพกลอย

“พี่เสือพอแล้ว... อ๊ะ เราบอกว่าพอแล้วไงคะ”

ส้มหวานครางเสียงหวิว เธอเชิดปลายคางแล้วบิดเร่าตัวไปมาด้วยความเสียวสยิว ก่อนจะผงกหัวขึ้นมองอีกฝ่ายที่มุดหน้าเข้าถ้ำไม่เงยสักที

พอโดนเขาโลมเลียอยู่สักพัก เนื้อตัวเธอก็กระตุกเกร็งแล้วหนีบเรียวขาเข้าหากัน ลมหายใจที่กลั้นไว้ก็พรูออกมาจนหอบกระเพื่อมหนัก

“อึก- พี่เสือ... ฮึก” น้ำตาเธอเอ่อคลอหลังถึงจุดสุดยอด ข้างในรูคับแคบมันบีบตัวแน่นแล้วตอดถี่ยิบเลย

เสือใช้ลิ้นกวาดเลียน้ำเธอทุกหยาดหยด ไม่ใช่แค่ส้มหวานแต่น้ำตรงนี้ยังหวานเยิ้มจนเขาไล่เลียไม่เหลือสักหยด

เขาผละใบหน้าแล้วขยับมองตัวต้นเหตุ เธอนอนหมดแรงตาฉ่ำเยิ้มปรือมองเพดานอย่างเลื่อนลอย เมื่อกี้มันคือครั้งแรกที่เธอถูกเขาสำเร็จความใคร่ให้เลย

“อย่าเพิ่งหมดแรงดิ เดี๋ยวไปต่อนอกรอบอีก”

ถ้าเป้าเขายังไม่เลิกตุง ส้มหวานก็ไม่มีทางเล็ดรอดเงื้องมือเขาไปได้แน่นอน ใครเป็นคนเริ่มคนนั้นก็ต้องเป็นคนจบเรื่อง

นาทีต่อมาเขาก็ถอดเสื้อช็อปคลุมตัวให้ส้มหวาน ก่อนจะโอบไหล่เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ พอเปิดประตูห้องออกไปก็ปะทะเข้ากับเจ้าหญิงพอดี

“จะ- จะกลับกันแล้วเหรอ” เจ้าหญิงยิ้มแห้งมองส้มหวานที่งุดหน้าไม่ยอมสบตา ถูกคลุมด้วยช็อปสีแดงของรุ่นพี่ บนใบหน้าที่มีแว่นสวมอยู่ก็ปิดรอยลิปสติกที่เปื้อนไม่มิด

“ยืมชุดนี้ก่อน เดี๋ยววันหลังจะเอามาคืน”

“เอ่อ โอเคจ้า เอนจอยน้าไอ้ต้าว”