บทที่ 7 พี่ฮอตกับน้องเนิร์ด (1/1)

คนน่ารักส่ายหัวดุ๊กดิ๊กไปมา ปลายเท้าเล็กกวัดแกว่งกลางอากาศอย่างอารมณ์ดี เธอได้ทั้งเครื่องสำอางใหม่ถูกใจแล้วก็มานั่งผ่อนคลายกับไอศกรีมรสโปรด

เสือที่นั่งข้างเธอขมวดคิ้วเครียด เมื่อเห็นว่าส้มหวานแอบมองหนุ่มตี๋ขาวสูงเหมือนอปป้า แต่คนขี้อายแบบเธอไม่ได้มองโจ้งแจ้งแต่แสร้งทำเหมือนมองนกกับท้องฟ้าแทน

“จะมองอะไรขนาดนั้น ชอบหรือไง” เขาพูดแล้วกระตุกมุมปากขึ้นนิดๆ ติดจะมันเขี้ยวเธอด้วยซ้ำ

“ก็ผู้หญิงคนนั้นเธอดูฮอตมากเลยนี่คะ” เธอตอบแล้วใช้ปากงับไอศกรีมไปด้วย ทำคนข้างๆ หันขวับด้วยความตกใจ

“ไม่ได้มองผู้ชายคนนั้นหรอกเหรอ”

“มองค่ะ แต่ไม่ได้มองเพราะชอบสักหน่อย”

“งั้นก็หันมามองพี่ดิหมวยจิ๋ว...” เสือเรียกฉายาของอีกฝ่าย

ผู้ชายสูงหล่อใส่เสื้อกล้ามสีขาวดูฮอตมาก แล้วแฟนสาวข้างเขาก็สวยหมวยแซ่บดูเหมาะสมกัน จนเธอเก็บมาคิดมากว่าต้องทำยังไงถึงจะดูฮอตเหมือนผู้หญิงคนนั้นบ้าง

ต้องเริ่มจากถอดแว่นหรือดัดผมลอนใหญ่ๆ กับใส่เสื้อที่โชว์เนื้อหนังบ้างกัน ส้มหวานคนนี้ถึงจะเลิกเนิร์ดดี้แบบนี้สักที

“เหอะ เลิกมองได้แล้ว” เสือบีบแก้มเธอให้หันมามองที่เขา

“โอ้ย เราเจ็บนะพี่เสือ” เธอมุ่ยหน้าจนปากยู่เข้าหากัน

แก้มของส้มหวานนิ่มเด้งเหมือนสกุชชี่ของเล่น เสือบีบแล้วคลายออกหลายครั้ง แต่ยังไม่ยอมปล่อยแก้มเธอให้เป็นอิสระ

ส้มหวานพยายามเหล่หางตามองต่อ เธอกำลังเก็บข้อมูลหนุ่มหล่อสาวสวยที่เดินผ่านหน้าต่างหาก ก่อนที่จะถูกเสือใช้มือทั้งสองข้างจับใบหน้าเธอไว้

“เลิกมองได้แล้ว” เขาพูดด้วยเสียงหงุดหงิด คิ้วเข้มแทบจะผูกกันเป็นโบอยู่แล้ว

“มือไม่สะอาดหน้าเราจะเป็นสิวนะ”

“คนตรงหน้ามันไม่ฮอตพอให้เธอมองเหรอ”

เสือชักสีหน้าไม่สบอารมณ์ เขาจับหน้าเธอแล้วเค้นถามไม่สนสายตาคนอื่น แม้ตรงนี้จะเป็นที่นั่งสาธารณะของห้างก็ตาม

เสือร้ายวิศวะปีสี่พูดไปใครก็รู้จักทั้งนั้น ทั้งเกิดมาหล่อเบ้าหน้าพระเจ้าปั้นแต่งเองกับมือ ความรวยที่เกิดมามีรถสปอร์ตขับโก้หรู เวลาควงสาวแต่ละทีดีกรีเน็ตไอดอลไม่ก็ดาวคณะเลย

“ก็... ก็เราเห็นพี่จนเบื่อแล้วนี่คะ” ส้มหวานตอบกลับแล้วทำตาปริบๆ ใส่เขาอย่างไร้เดียงสา

“แล้วชอบมองคนหล่อมากมั้ย”

“ก็ไม่ได้ชอบมองขนาดนั้นสักหน่อย”

เสือแค่นเสียงในลำคอ อยู่ดีๆ ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเฉยเลย

“มองแล้วอยากได้มั้ยล่ะ” เขาเลิกคิ้วถามแล้วบีบแก้มเธอด้วยความมั่นเขี้ยว กลิ่นตัวส้มหวานหอมหวานเหมือนชื่อ จนเขาอดคิดไม่ได้ว่าผู้ชายคนอื่นมันจะได้กลิ่นเหมือนกันมั้ย

“อย่าพูดจาลามกกับเรานะพี่เสือ”

“ทำไม แม่ไม่ชอบให้พูดคำหยาบเหรอ”

ส้มหวานจับมือเขาออกแล้วลอบสังเกตคนที่เดินผ่านไปผ่านมา เธอกำลังลักลอบเก็บข้อมูลสาวสุดฮอตอยู่ว่าเขาแต่งตัวกันยังไง แต่ไม่รู้ว่าทำไมใครบางคนถึงมาขัดขวางเธอนัก

เสือแสร้งว่าเหยียดแขนบิดขี้เกียจ ก่อนจะวาดวงแขนโอบไหล่คนตัวเล็กกว่า พอเธอหันมาก็ทำหน้าตายไม่รู้ไม่ชี้

“พี่เสืออย่ามาโอบไหล่เรา เดี๋ยวคนเข้าใจผิดอีกหรอก” เธอปัดมือเขาออกเพราะกลัวคนเข้าใจผิด

“อย่าทำตาหวานให้มันมาก แก่แดดนักจะฟ้องไอ้สิงห์”

“บอกว่าอย่าโอบไหล่เราไงคะ พี่ไม่ใช่แฟนเรานะ”

คนตัวเล็กเริ่มทำหน้ามู่ทู่ใส่ แต่กลับดูน่ารักน่าเอ็นดูจนเสือชะงักไป ก่อนที่จะก้มหน้ากระซิบหยอกเย้าให้เธอด่าเล่นๆ

“เดี๋ยวในอนาคตก็ได้เรียกพี่ว่าผัวครับเธอ”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป