บทที่ 71 แบ่งความเจ็บปวด

ผมหลับตาเตรียมรับแรงตบลงโทษจากป๊าที่ง้างมือขึ้นมาจะตบหน้าผมอีกครั้งเหมือนทุกที

เพียะ!

เสียงฝ่ามือกระทบอะไรบางอย่างดังขึ้นแต่ผมกับไม่รู้สึกเจ็บเพิ่มขึ้นเลยแม้แต่นิดมีเพียงความรู้สึกเดิมที่หลงเหลืออยู่

ผมค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมองภาพตรงหน้าก็พบว่าเป็น...ออร์แกน

"ออร์แกน!" ผมเรียกชื่ออีกคนด้วยตกใจที่น้องม...