บทที่ 2 คาเฟ่ “วุ้นวุ่น”
บทที่ 2 คาเฟ่ “วุ้นวุ่น”
ภายในร้านคาเฟ่ขนมหวานแบบไทย ๆ ริมถนนพหลโยธิน ใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เวลาบ่ายสี่โมงเย็นจึงยังมีลูกค้าไม่มากนัก ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาที่เข้ามานั่งคุย นั่งติวหนังสือกัน พร้อมทั้งสั่งเครื่องดื่มและอาหารไปนั่งทานกันด้วย
“วุ้นวุ่น สวัสดีคับ”
วันพิเศษในวัย 9 ปี เอ่ยต้อนรับลูกค้าสาวที่เปิดประตูร้านเข้ามาด้วยชื่อร้านคาเฟ่ขนมหวานแห่งนี้อย่างคล่องแคล่ว และยิ้มแย้มแจ่มใส
“สวัสดีจ้ะหนุ่มน้อยสุดหล่อ”
ลูกค้าสาวทักทายวันพิเศษอย่างเอ็นดูในความน่ารักและช่างจำนรรจา
“วันนี้พี่สาวรับอะไรดีคับ ทานนี่หรือกลับบ้านดีคับ”
หนุ่มน้อยยังคงคอยบริการอย่างขะมักเขม้น โดยไม่ลืมส่งยิ้มหล่อกระชากใจสาวให้ลูกค้าไปด้วย
“มารับขนมที่สั่งผ่านทางเพจร้านไว้น่ะ พี่จะรับได้ตรงไหนจ๊ะ”
“เชิญตรงเคาน์เตอร์ด้านนี้เลยคับ”
วันพิเศษพาลูกค้าเดินมาตรงเคาน์เตอร์คิดเงินที่มีวันวิวาห์ยืนยิ้มรออยู่ พลางเอ่ยบอกมารดาของตนไปด้วย
“แม่คับ ลูกค้ามารับขนมค้าบ”
“จ้ะลูก”
เมื่อเห็นมารดาพยักหน้ารับรู้ วันพิเศษจึงเดินกลับไปทางประตูร้าน แล้วยืนคอยบริการลูกค้าคนถัดไป และคอยดูลูกค้าภายในร้านเผื่อต้องการเรียกใช้ โดยไม่ลืมที่จะมีรอยยิ้มประดับใบหน้าหล่อๆ ตลอดเวลา
วันวิวาห์หยิบขนมที่ลูกค้าสั่งผ่านทางเพจของร้านวางบนเคาน์เตอร์ พลางอธิบายให้ลูกค้าฟังไปด้วย
“วุ้นส้มนมสด 100 กล่องตามที่พี่ปลาสั่ง และถุงนี้วุ้นแถมให้ไป 2 กล่องนะคะ พี่ปลาโอนเงินมาทั้งหมดแล้ว เดี๋ยววุ้นให้ลูกน้องช่วยถือไปส่งที่รถนะคะ”
“โอเคค่ะน้องวุ้น ว่าแต่เด็กผู้ชายคนเมื่อกี้ลูกชายน้องวุ้นเหรอคะ ปกติพี่มาไม่เคยเห็นเลย”
วันวิวาห์ยิ้มรับพลางตอบคำถามลูกค้าอย่างเต็มใจ
“ใช่ค่ะพี่ น้องวุ่นเพิ่งกลับมาจากโรงเรียนค่ะ มาถึงก็ขยันอย่างที่พี่ปลาเห็นเลย”
“เก่งจังเลยนะคะ มาช่วยแม่ขายขนมด้วย”
วันวิวาห์หัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยินคำชมจากปากของลูกค้าเจ้าประจำ ก่อนจะนินทาลูกชายตัวเองด้วยความรักและเอ็นดูให้ฟัง
“คิๆ เดี๋ยวสักพักก็เบื่อแล้วล่ะค่ะ พอเบื่อนะคะก็จะไม่ขยันแบบนี้หรอก”
“ช่วยได้นิดหน่อยก็ดีแล้วค่ะ ดีกว่าเกเรแล้วไม่ยอมทำอะไรเลยนะคะ”
“จริงค่ะพี่ปลา”
วันวิวาห์เห็นด้วยกับสิ่งที่ลูกค้าพูด เธอโชคดีที่ลูกชายของเธอเป็นเด็กดี เลี้ยงง่าย และเชื่อฟังคำสั่งสอนของเธอตลอดมา เธอเรียกลูกน้องที่เป็นพนักงานเสิร์ฟมาช่วยถือถุงขนมไปส่งให้ลูกค้าที่รถ เมื่อเห็นว่าลูกค้าหยิบถุงขนมบนเคาน์เตอร์ เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าจะไปแล้ว เธอจึงไม่ได้ชวนลูกค้าคุยอีก
“ไว้พี่มาอุดหนุนใหม่นะน้องวุ้น”
“ขอบคุณค่ะ ขับรถดีๆ นะคะ”
วันวิวาห์ยิ้มหวานรับและยืนส่งลูกค้าโดยไม่ลืมอวยพรให้ลูกค้าเดินทางปลอดภัย เมื่อลูกค้าประจำออกจากร้านไปแล้ว วันวิวาห์ก็กลับมานั่งคิดงานต่อ เนื่องจากเดือนหน้าจะเป็นวันแม่ เธอต้องเตรียมลงรูปในทุกช่องทางของโซเชียลเป็นตัวอย่างให้ลูกค้าดู ช่วงวันแม่นั้นวุ้นพวงมาลัย วุ้นดอกมะลิ และเค้กวุ้นธีมวันแม่จะขายดีมาก เธอจึงต้องเตรียมทำวุ้นตัวอย่างเพื่อถ่ายรูปลงโซเชียล
ร้านคาเฟ่ของเธอไม่ได้มีเพียงขนมที่เป็นวุ้นอย่างเดียว ยังมีขนมไทยประเภทอื่นๆ อีกด้วย เช่น ขนมชั้น ขนมครกตำรับชาววัง ลูกชุบ ตะโก้ เป็นต้น ซึ่งสามารถทานคู่กันได้ดีกับชาหรือกาแฟที่ทางร้านของเธอมีบริการ ขนมเค้กและอาหารคาวเธอก็มี โดยจัดเสิร์ฟขนมไทยในสไตล์ฟิวชัน
วันวิวาห์ออกแบบและตกแต่งร้านด้วยธีมบรรยากาศที่ดูวินเทจโมเดิร์น ด้วยผนังอิฐสีน้ำตาล ให้ความรู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในกลางเมืองเก่า ผนังบางส่วนฉาบปูนและทาสีขาว ตัดความวินเทจด้วยโคมไฟยาวให้ความรู้สึกทันสมัยมากขึ้น มีโต๊ะไม้สำหรับให้ลูกค้านั่ง และภาชนะที่บรรจุขนมและอาหารในร้านจะเป็นตะกร้าสานทั้งหมด
“คุณตา...สวัสดีคับ”
วันวิวาห์หันมองตามเสียงเรียกอย่างดีใจของลูกชาย ก็ต้องยิ้มออกมาด้วยความดีใจเช่นกัน ที่เห็นพ่อของเธอและคนติดตามมาหาเธอและลูกถึงที่ร้าน จึงรีบลุกออกจากเคาน์เตอร์เพื่อไปต้อนรับ
“หลานตา มาให้ตากอดหน่อยเร็ว”
คุณดำรงเรียกหลานที่ยืนไหว้ท่านอย่างสวยงามอย่างเอ็นดูและคิดถึง
“คิดถึงคุณตาจังเลยค้าบ”
วันพิเศษรีบเข้าไปกอดคุณตาของเขาอย่างดีใจ พลางออดอ้อนอย่างน่าเอ็นดู
“ตาก็คิดถึงน้องวุ่นครับ”
“คุณพ่อสวัสดีค่ะ”
วันวิวาห์เอ่ยทักพร้อมกับยกมือไหว้คุณดำรงพ่อของเธออย่างนอบน้อมและเป็นกันเอง เห็นท่านยิ้มรับพลางพยักหน้าให้เป็นการรับรู้ เธอจึงเชิญท่านให้เข้ามานั่งในร้าน
“น้องวุ่นพาคุณตาไปนั่งที่โซฟาตรงนู้นก่อนนะครับ เดี๋ยวแม่ตามไป”
“ค้าบแม่ ไปคับคุณตา”
วันพิเศษรับปากอย่างแข็งขัน พลางจูงมือคุณดำรงให้เดินตามไปที่โซฟานุ่มด้านในติดผนังร้าน ซึ่งเป็นที่ส่วนตัวของวันวิวาห์และวันพิเศษโดยเฉพาะ
ทางด้านวันวิวาห์เมื่อเห็นลูกชายพาคุณดำรงไปนั่งตามที่บอกเรียบร้อยและคุยกันอย่างออกรสออกชาติ เธอจึงไปเตรียมชาร้อนและขนมเพื่อให้บิดาของเธอได้ทานระหว่างที่นั่งคุยกัน บิดามาหาเธอถึงที่ร้านแบบนี้ต้องมีเรื่องอะไรสำคัญแน่นอน
“พี่ฟองคะ วุ้นฝากจัดน้ำกับขนมไปให้คนติดตามของคุณพ่อหน่อยนะคะ”
“ได้ค่ะน้องวุ้น”
วันวิวาห์สั่งงานฟองจันทร์ผู้ช่วยในการทำขนมของเธอเสร็จ ก็เดินเอาชาร้อนกับขนมที่เตรียมไว้ไปเสิร์ฟให้คุณดำรงด้วยตัวของเธอเอง
“ชาร้อนกับขนมที่คุณพ่อชอบค่ะ”
เธอยกชาร้อนออกจากถาดรองวางไว้ตรงหน้าบิดา และตะกร้าใส่ขนมกลีบลำดวน ลูกชุบ และขนมชั้นที่จัดอย่างสวยงามใส่อยู่ในตะกร้าเล็กรองด้วยใบตองอีกชั้นหนึ่ง
“ขอบใจลูก มานั่งคุยกันดีกว่า”
วันวิวาห์นั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามบิดาอย่างว่าง่าย พลางมองวันพิเศษอย่างเอ็นดูเมื่อเห็นลูกชายของเธอออดอ้อนออเซาะคุณตาไม่ยอมห่าง เมื่อวันพิเศษเห็นว่าเธอมานั่งคุยกับคุณดำรงแล้ว ลูกชายของเธอก็ลุกออกไปทำหน้าที่ต้อนรับลูกค้าเหมือนเดิม วันวิวาห์ส่ายหน้ายิ้มๆ ให้กับบุตรชาย คงจะตั้งใจทำงานช่วยเธอเพื่ออวดคุณตาเป็นแน่!
“คุณพ่อมาหาวุ้นถึงที่นี่ต้องมีอะไรแน่ๆ เลย”
วันวิวาห์เอ่ยถามยิ้มๆ อย่างรู้ทันบิดา เพราะปกติเธอกับลูกจะไปนอนค้างที่บ้านของคุณดำรงทุกวันหยุดสุดสัปดาห์อยู่แล้ว เห็นท่านยกน้ำชาขึ้นจิบแก้อาการเขินที่เธอรู้ทันก็ยิ้มออกมามากขึ้น
