บทที่ 84 วุ้นขอโทษ

บทที่ 84 วุ้นขอโทษ

“พี่...ดีใจ”

วันฉัตรเอ่ยบอกเสียงค่อยไม่ต่างกัน เพราะอยากให้รับรู้กันอยู่สองคน เขาก็อายเป็นนะ ที่ต้องร้องไห้ต่อหน้าคนหมู่มาก แล้วใช้ไหล่ของเธอเป็นที่เช็ดน้ำตาแห่งความดีใจนี้จนหมด แล้วจึงค่อยผละตัวออกมามองหน้าหญิงสาวคนรัก

“วุ้นขอโทษนะ ที่ปล่อยให้พี่ต้องรอนานขนาดนี้”

วันวิวาห์เอ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ