บทที่ 598

สิบสามปีต่อมา—

บรรยากาศในพระราชวังไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังมีงานเฉลิมฉลอง

แต่มันกลับให้ความรู้สึกเหมือนบางสิ่งกำลังกลั้นหายใจรอคอย

ไอวานนายืนอยู่ตรงสุดระเบียงทางเดินชั้นใน ร่างกึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ระหว่างเสา หัวไหล่เกร็งเครียด มือข้างหนึ่งกำคริสตัลเม็ดเล็กไว้แน่นจนเกินไป

หางของเธอถูกซ่อนเอาไว้

ส่ว...