บทที่ 37 36

สุริยันทอแสงสาดส่องลอดผ่านม่านกันแสงบาง ๆ ของรีสอร์ตหรูตกกระทบใบหน้างดงามที่ยังอยู่ในห้วงนิทราให้ลืมตาตื่น 

มือบางยกขึ้นป้องแสงทองที่ส่องกระทบใบหน้าของเธอ แพขนตายาวประพรือถี่รัวก่อนเปลือกตาสีมุกจะลืมขึ้น ดวงเนตรกลมกวาดมองห้องนอนสีขาวไม่คุ้นตา ปลายฟ้าลุกขึ้นนั่งบนเตียงระลึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนด้วยสติ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ