บทที่ 42 องค์ชายทั้งสอง

เสียงถอนหายใจของเสวียนซีดังขึ้นอีกครั้งเหมือนสะท้อนความผิดหวังที่หลอมรวมกันเป็นก้อนใหญ่ในใจของนาง

"เฮ้อ..." นางกล่าวด้วยเสียงอ่อนแรง

นางกำนัลที่ยืนอยู่ข้างๆ ยิ้มเจื่อนๆ ด้วยความเข้าใจที่เต็มไปด้วยความเห็นใจและห่วงใย 

"ข้าน้อยจะเร่งหาคนที่วางใจได้และปิดปากให้สนิทเรื่องนี้ พระสนมก็แค่แวะมาที่นี่อยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ