บทที่ 75 ฝ่าบาทถวิลหานาง

สายตานางนิ่ง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย ทำเอาหลงเกอที่พูดเก่งยียวนถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วครู่

ลมเย็นยามบ่ายพัดผ่านศาลาไม้ริมสระบัว กลีบบัวสีอ่อนเอนไหวตามแรงลม กลิ่นชาหอมอ่อนลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ 

"ข้าน่ะยังไม่มีไท่จือเฟยแต่หมอนั่นสนมนับร้อยพัน เจ้าแต่งกับข้าฐานะไท่จือเฟยดีไหม อยากได้อะไรข้าหามาให...