บทที่ 152 เขาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของผู้ชายคนหนึ่ง

บรรยากาศภายในห้องวีไอพีเต็มไปด้วยความอึกทึกครึกโครม เสียงพูดคุยจอแจ เสียงร้องเพลงเพี้ยนๆ และเสียงหัวเราะที่ดังระงมผสมปนเปกันไปหมดจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์

ทว่าในมุมเล็กๆ ที่ไมค์และไรวินท์จับจองอยู่นั้น กลับดูเงียบสงบราวกับโลกอีกใบ

ทั้งสองคนต่างผลัดกันรินเหล้า ชนแก้ว และกระดกน้ำสีอำพันเข้าปากอย่างต่อเนื่อง...