บทที่ 161 ชีวิตส่วนตัวของเขายุ่งเหยิง

คินทร์ยืนชะลอฝีเท้าอยู่ตรงบันไดชั้นล่างถัดลงมาจากห้องแล็บ จงใจทอดจังหวะการก้าวเดินให้ช้าลง

เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศทางของห้องปฏิบัติการ

แสงไฟยังคงส่องสว่างลอดออกมา

ชายหนุ่มแสร้งทำทีเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปั้นหน้าเหมือนเพิ่งเดินขึ้นมาถึง

หทัยทิพย์ยืนอยู่หน้าประตู

คราบน้ำตาบนใบหน้าถูกเช็ดออกไปอย่าง...