บทที่ 15 บทที่ 13

บทที่ 13

“อื้อ คุณรุจน์ครับ”

สุ้มเสียงหัวเราะแผ่วเบาดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากหนา หลังจากที่ได้ยินเสียงครางขาดห้วงแผ่วเบานั่น ศรุจน์เงยใบหน้าขึ้นทัศนามองคนใต้ร่างที่เริ่มมีอาการหอบสะท้านจนลาดไหล่สั่นไหว ดวงตาคู่สวยปรือเยิ้มแดงระเรื่อจัดด้วยฤทธิ์เดชของแอลกอฮอล์ผสมผสานเข้ากับความต้องการภายในที่กำลังพุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ